Vraag: Aan het begin van de 20e eeuw, was er – met name in Rusland – een brede campagne om het analfabetisme te bestrijden. Wat tegenwoordig volkomen normaal is, werd toen met vijandigheid ontvangen. Veel mensen weigerden hun kinderen naar school te sturen en wilden zelf niets leren, omdat zij het beschouwden als een zinloze tijdsverspilling. Nu kan er een vergelijkbare situatie ontstaan wanneer de integrale educatie, die wij bieden, wordt opgevat als iets nutteloos, iets overbodigs. Hoe kunnen we deze weerstand overwinnen?

Antwoord: Ik denk, dat op het ogenblik een groot aantal opvoeders, psychologen en sociologen het ingewikkelde probleem begrijpen, alleen weten ze niet hoe ze ermee om moeten gaan. Dit betekent dat het nodig is om ze te benaderen met een zo breed mogelijke uitleg.

Docenten leven met studenten mee, bovendien lijden zij soms nog meer dan hun leerlingen. Zij zijn immers gedwongen om onder een constante, negatieve druk van kinderen te leven, van wie het grove egoïsme, dat direct tegen de leraren gericht is, grenzeloos is. Iedere student probeert zijn of haar eigen onafhankelijkheid tegenover hen te laten gelden en te streven naar zelfbevestiging.

Ik denk, dat leerkrachten en opvoeders hierin enige training nodig hebben en dat zij door een nieuwe methodologie in ieder geval iets kunnen ontdekken, waar ze wat aan hebben, om op een normale manier met kinderen te kunnen werken.

Het werk van een opvoeder is tegenwoordig moeilijk en serieus, ik zou zelfs zeggen: riskant. Men staat bloot aan zodanige omstandigheden en aan morele druk, dat je dit werk zelfs ‘schadelijk‘ kunt noemen. Vijfenveertig minuten in een klas met kinderen zitten levert een hoop stress op en legt een enorme druk op de leraar.

Samen met opvoeders moeten we voor hen een methodologische manier ontwikkelen die hen helpt om te begrijpen, dat het in de allereerste plaats over de sfeer in de klas gaat, zonder dat we nog spreken over veranderingen van de klas zelf.

Studenten kunnen een integrale discussie niet aan, omdat het nu niet mogelijk is om ook maar iets met iemand te bespreken: het leidt tot schreeuwen naar elkaar, elkaar uitsluiten, pesten, vloeken, en wie weet wat nog meer. Nu laat de opvoeder hen op z’n minst stilzitten en houdt hij hen op een bepaalde manier rustig, op de een of andere manier zorgt hij er uit noodzaak voor dat ze stil blijven. Intussen zitten de leerlingen allemaal ongelukkig op hun eigen plaats en wachten ze tot deze hele beproeving voorbij is.

Er is hier een geleidelijke, soepele overgang nodig. Ik denk dat opvoeders het hier langzamerhand mee eens zullen zijn. Ze kunnen al zien, dat het huidige systeem geen recht van bestaan heeft voor de nieuwe generatie.

From a “Talk on Integral Education” #5, 12/13/11

Geplaats onder: Educatie, Integrale Opvoeding, Kinderen, Vraag & Antwoord - Reageren?→

Vraag: In het proces van integrale educatie begint iemand te veranderen, als gevolg daarvan verandert ook zijn sociale omgeving. Moeten we hem of haar hierop, vanaf het eerste begin, voorbereiden? Hun vroegere omgeving zou ons namelijk kunnen overladen met beschuldigingen, dat we een soort sekte zijn en dat wij mensen slecht beïnvloeden.

Antwoord: Daarom moet er aan onze praktische studie een grote campagne vooraf gaan om de gedachte van integrale educatie te verspreiden, een campagne die gebaseerd moet zijn – en dat al is – op wetenschappelijke gegevens, op de directe behoeften van de natuur, het milieu en de ontwikkeling van onze eigen, innerlijke natuur. We worden namelijk – hoe dan ook – buiten onze wil om, naar een integrale samenleving gedreven.

Als wij ons er niet op afstemmen, zullen we in slechte situaties terechtkomen. We moeten leren hoe we in harmonie kunnen komen met dit nieuwe, ‘ronde’ model, dat de natuur om ons heen creëert, de natuur brengt ons in een netwerk van krachtige interacties. Verzet is hier nutteloos.

Daarom moeten we dit idee, deze opvatting, deze historische, sociale en persoonlijke noodzaak aan de hele mensheid uitleggen. En daarna zullen al onze verdere handelingen van daaruit op een natuurlijke wijze volgen en blijken juist te zijn. Mensen zullen gaan begrijpen wat wij doen en het ook nastreven.

Als we alleen maar laten zien wat wij willen, zonder uitleg, zou niemand dit begrijpen, en mensen zouden ons op een vijandige kunnen manier benaderen. We zouden beschuldigd kunnen worden van sektarisme, misschien van naïviteit, utopisch denken, en dergelijke.

Maar als we beginnen te werken met kinderen en hen geleidelijk aan deze elementen van humanisme bijbrengen (laten we het op z’n minst zo noemen), betwijfel ik of we problemen zullen krijgen met de maatschappij of met ouders. En als er, na enige tijd, een aantal positieve resultaten zichtbaar worden, kunnen we rekenen op de publieke opinie. Daarom bestaat de meest vruchtbare bodem voor onze activiteiten uit kinderorganisaties.

Anderzijds is dit het moeilijkste, omdat de toestemming hiervoor door de staat wordt geregeld. De overheid heeft het recht om verschillende lesprogramma’s in scholen te introduceren en om kinderen verplicht op te leggen wat wenselijk is voor de staat en niet wat het beste is voor de kinderen. Het is erg moeilijk om tegen dit conservatieve systeem te vechten.

Toch vecht de maatschappij hiertegen, door het oprichten van privéscholen en door alternatieve onderwijsmethoden. Tegenwoordig kan in veel landen in de wereld een kind thuis les krijgen via internet en kunnen de examens op afstand worden afgenomen. Dit is al een groot pluspunt. In het verleden was dit niet mogelijk, omdat thuisonderwijs bij de wet verboden was.

From a “Talk on Integral Education” #5, 12/13/11

Geplaats onder: Educatie, Integrale Opvoeding, Kinderen, Vraag & Antwoord - Reageren?→

We beleven een zeer ongewone periode in de menselijke geschiedenis. Vanaf nu zullen alle generaties begeleid worden bij de poging van het waarnemen van de werkelijkheid in ons naar het waarnemen van de werkelijkheid buiten onszelf.

Dat is de reden waarom we zo’n grote leegte in ons voelen, in onze gezinsleven, in onze relaties met kinderen en anderen, in alles wat we doen. Dit wordt niet alleen waargenomen in afzonderlijke, individuele landen, maar in de hele wereld.

De veranderingen die plaatsvinden in de ecologie en het klimaat van de planeet vormen elk jaar een steeds grotere bedreiging. Maar dit alles gebeurt om de waarneming van de werkelijkheid in ons te veranderen en dit roept een zeer onaangenaam gevoel op, het geeft ons de mogelijkheid om uit onze egoïstische wereld te gaan en te ontdekken dat we nu van het waarnemen van het kwaad moeten gaan naar het waarnemen van de goedheid.

En als we bij het verlangen van het geven zouden zijn gekomen, zouden we op een natuurlijke wijze gelukkig zijn, omdat we onszelf niet zouden vernietigen in een geglobaliseerde wereld, waarin we allemaal integraal verbonden zijn.

Integendeel, dan zouden we er in slagen om onze vooruitgang te bevorderen, omdat het de enig mogelijke manier is om te leven en te bestaan, in plaats van elkaar te vernietigen.

Maar totdat we onze houding ten opzichte van onszelf, andere mensen, de wereld en de realiteit in het algemeen veranderen, zal de natuur niet stoppen met het uitoefenen van druk op ons, omdat we de aangegeven grens al overschreden hebben.

Wat zegt Kabbala hier precies over? Het zegt dat, wanneer we ons willen blijven ontwikkelen zonder lijden, we in overeenstemming moeten komen met de hogere staat van de natuur (we hebben geen keuze) en begrijpen dat onze huidige staat erg slecht is.

Dit perspectief geeft ons een kans om ons op een prachtige manier te ontwikkelen en beloont ons met een bestaan in een eeuwige en volmaakte wereld, die hier wordt onthuld door de veranderingen in onze waarneming. Om deze reden moeten we alles wat met ons gebeurt zien als een grote hulp van Boven, van de totaliteit van de gemeenschappelijke natuur, die helpt en ons op deze wijze leidt naar de juiste vooruitgang, hoewel het soms tot uitdrukking komt in onplezierige invloeden.

Maar als we gevoelig zijn voor al dit soort kleine signalen, zullen we goed vooruitgaan, als een slim, gehoorzaam kind dat begrijpt hoe het een gemeenschappelijke taal met volwassenen kan vinden. We hebben werkelijk een geweldig avontuur voor ons, in plaats van een moeilijk leven.

Geplaats onder: Crisis, Innerlijk Werk - Reageren?→

Eenheid is niet dezelfde moeten zijn; het betekent wederzijdse insluiting. De onderwijsmethode is ook op dit principe gebaseerd; iedereen is uniek en daarom ontwikkelen kinderen zich door discussies die hen de kans geven om de mening van andere kinderen te leren kennen, ongeacht hoeveel er van die meningen zijn.

Dankzij deze methode, absorbeert elk kind van anderen en wordt doordrenkt door hun manier van zijn, en groeit op om nog unieker te zijn. Het kind ontvangt van iedereen en groeit ervan, waarbij hij zijn eigen eigenschappen ontwikkelt.

Dit is wat we door middel van onze methode van onderwijs willen bereiken. Mensen verenigen zich op een een juiste manier, waarbij ze contact met elkaar maken en met elkaar communiceren, waarbij ze zelf een menselijke maatschappij bouwen. Een maatschappij die gebaseerd is op wederzijdse insluiting van elk in iedereen anders, en iedereen anders in elk. Resultaat hiervan is dat iedereen uniekheid zelfs meer opbloeit.

Om dit te doen, houden kinderen discussies die wij slechts een beetje richten en sturen. En in de tussentijd krijgt iedereen de kans om zijn mening te geven, om de rol van een rechter en verdediger te ervaren, van een advocaat en van een aanklager. We ontwikkelen de mens in elk kind alleen door middel van wederzijdse insluiting.

Dan, als de jaren voorbij gaan, zal elk kind anders worden dan het ander. Het verschil tussen ze zal iedere keer opvallen. En dan wat? Dit zal juist hen de kracht geven om hun uniekheid te volgen. Dit is het hele punt: zonder de individu te onderdrukken, bouwen een gemeenschap van grote persoonlijkheden.

Hierdoor geeft de methode van Kabbalah ons de kans om de hele schepping te gebruiken. Anders vernietigen we simpelweg de persoon, waarbij hij gereduceerd wordt tot een wieltje in een machine, waarbij eigenlijk elk feit, elk detail, bewust van zijn onmisbaarheid, deze machine juist in werking zou moeten stellen.

Geplaats onder: Crisis, Dagelijkse Kabbalah Lessen, Kinderen, Maatschappij, Onderwijs - Reageren?→

Vraag: Wat betekent het om tijdens het lezen van de Zohar  te voelen alsof je op dit moment al op het congres bent, zodat alle gebeurtenissen op de best mogelijke manier gaan plaatsvinden?

Antwoord: Bereid jezelf voor. Wanneer je een prachtige aangename en vreugdevolle gebeurtenis wil bijwonen, kun je dat op voorhand voorbereiden. Je loopt op de gebeurtenissen vooruit en herkent ze en geniet van deze wenkende verlichting van de toekomst. En hieruit ontvang je veel aspiratie.

Daarom nu we dichter bij de wereldwijde conventie komen die zal worden gehouden in New Jersey, moeten we ons nu al voorbereiden. Alles hangt af van de voorbereiding van het verlangen. Wat moet ik van plan zijn om te corrigeren? Wat wil ik? Wat zal het mij opleveren? Hoe wil ik daar verschijnen? Ik moet me dit in detail voorstellen alsof ik er al ben. Daarom moeten we alle liedjes beschikbaar maken op de website, als ook alles wat er plaats gaat vinden tijdens de culturele programma’s en de andere evenementen, zodat mensen er vertrouwd mee kunnen worden, het begrijpen, en al in staat kunnen zijn om voor te stellen hoe het gaat gebeuren.

Een kind groeit door zich de toekomst voor te stellen, en dan komt het tot waarheid. Wanneer iemand dit verlangen te allen tijde niet ervaart, wanneer hij zijn verlangens niet verhoogt, en er zelfs niet bezorgd over is of het vreest, dan zal het hem niets opleveren. Hij moet nu al ongeduldig zijn en zich afvragen: “Hoe zal dit gebeuren? Wanneer? Op welke wijze? Hoe word ik geïnspireerd? Hoe zal ik deelnemen?

Dit is nodig om te groeien Wanneer kinderen niet het streven naar de toekomst van de natuur ontvangen, dan zouden zij niet in staat zijn om te groeien.Maar voor ons is dit streven gegeven als vrijheid van keuze. Wil je opgroeien? Vind dan een manier om de grootsheid van het doel van de groep te ontvangen, en dan zul je groeien. Er is geen andere methode! Wanneer we niet leren van het voorbeeld van kleine kinderen, wanneer we deze actie niet in praktijk uitvoeren, dan zou het een schande zijn om onze levens verloren te laten gaan.

Van het 2e deel van de Daily Kabbalah Lesson 3/24/11, The Zohar

Geplaats onder: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Innerlijk Werk, Kinderen, Vraag & Antwoord, Vrije Wil - Reageren?→

Vraag: Wat moet er gedaan worden aan het feit dat mannen bang zijn voor sterke vrouwen en wegrennen van verantwoordelijkheid en initiatief?

Antwoord: We hebben dit op onszelf aangebracht. Geen één vrouw wil sterk zijn. Geen één vrouw wil een expert zijn in veel geld verdienen en kinderen alléén opvoeden. Van nature streeft een vrouw ernaar om het huishouden te doen. Ze wil kinderen en voor alles bestaan wat volgens de natuur is, maar als de mannen niet hun verantwoordelijkheden op zich nemen en uitvoeren, dan zullen de vrouwen noodgedwongen op eigen krachten moeten handelen en ik neem hiervoor mijn pet voor hen af.

Als resultaat zien we dat vrouwen meer onafhankelijk zijn en ze passen zich beter aan in onze wereld. Daarnaast hebben ze vrouwen van nature een groter uithoudingsvermogen dan de mannen. Ze beschikken over geestelijke kracht en vermogens, omdat ze dichter bij de natuur staan.

Aan de andere kant zweeft een man gewoon in de wolken. Hij is als een groot kind dat een beroep in computers of technologie gevonden heeft en hij speelt met zijn speelgoed zoals hij dat in zijn jeugd deed. Hier vindt hij zijn plezier in. Immers, een moderne samenleving respecteert deze spellen, zoals de aandelenmarkt, werk of na een werkdag rondhangen met zijn ‘werkmaatjes’ en zo gaat het leven voort. Als een man steun nodig heeft, gaat hij terug naar zijn moeder.

Helaas, hoe verder we gaan, hoe meer verspreid en sociaal aanvaardbaar dit fenomeen wordt. In feite is het een norm en een modieuze trend aan het worden.

Van het 4e deel van de Daily Kabbalah Lesson 3/7/11 over Vrouwen

Verwante Materialen (Engels):
Irresponsible Freedom
Equality Lies In Maximal Bestowal
There’s No Development Without Women

Geplaats onder: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Vraag & Antwoord, Vrouwen - Reageren?→

Geplaats onder: video - Reageren?→

Geplaats onder: video - Reageren?→

Vraag: We zien dat de mens een roofdier is. De hele zin van zijn bestaan is om zijn buurman te verslinden en zijn eigen doel te bereiken. Als we een gemeenschappelijke garantie stelling bereiken en de wereldbevolking toeneemt tot 20 à 25 miljard, hoe zal dit alles dan daadwerkelijk plaatsvinden?

Antwoord: Wat zou het probleem moeten zijn als je 20 miljard mensen hebt? Stel je voor dat het allemaal familieleden van je zijn en je voelt dat jullie een eenheid zijn. Het hindert je totaal niet dat ze samen zijn met jou. Integendeel, jij verandert jouw houding tegenover hen: je voelt je goed als ze allemaal zo dicht mogelijk bij je zijn.

Vervolg vraag: Maar wat gebeurt er als er geen grenzen zijn?

Antwoord: elke persoon maakt een limiet op zichzelf. Stel je voor dat een moeder twintig miljard kinderen heeft. Maakt dit aantal haar uit wanneer ze alles heeft wat ze nodig hebben?
Ze bestaat in de wereld van Oneindigheid, namelijk, in de wereld van het absolute Licht, van voldoening, vervulling en overvloed.

Natuurlijk is het moeilijk om je voor te stellen hoe een mens verandert. Maar als je naast je geliefde bent en je echt van hem houdt, zonder enige berekening, wil je de hele tijd bij hem zijn. Je wilt altijd zo dicht mogelijk bij hem in de buurt zijn.

Wat zou dan het probleem zijn met het hebben van 20 miljard geliefde mensen? Je zult niet het gevoel hebben dat er twintig miljard mensen zijn. Je zult voelen dat ze allemaal samen met jou zijn. Deze staat is de meest wenselijke en comfortabele toestand.

In werkelijkheid splits je ze niet op in 20 miljard, maar er is slechts één jij. Dit noemen we integratie.

Ons obstakel is een psychologisch probleem. We kunnen ons niet voorstellen hoe dit plaats zal vinden. We denken dat we in lichamen bestaan, maar wanneer we gemeenschappelijke garantie bereiken, zullen we in plaats van de lichamen, ieders innerlijke potentieel voelen.

From the 2nd lesson of the Berlin Convention on 1/28/11

Geplaats onder: Congressen - Reageren?→

Vraag: Waarom moeten we in spiritualiteit een verlangen vormen voor elk nieuw genot?

Antwoord: Dit is omdat er in spiritualiteit geen genot is zonder verlangen. Zonder verlangen zul je niets bereiken en het verlangen moet elke keer nieuw zijn. Dit zijn niet de verlangens waarmee je in onze wereld bent geboren.

Als we hier worden geboren, werken onze zintuigen nog niet. Een baby neemt zo goed als niets waar. Hij hoort en ziet niet. Hij heeft alleen enkele reacties op het dierlijk niveau en dan beginnen we hem onmiddellijk te vullen met onze programma’s van waarneming.

Als we dit schepsel, die net uit de baarmoeder van de moeder is gekomen, begiftigen met andere programma’s dan zouden we hem in iets heel anders vormen. We zouden in staat zijn om hem spiritueel op te bouwen. Dit hangt af van het onderwijs, de opvoeding en de methode van ontwikkeling.

Met onze houding vanaf de allereerste dag, voeden we een kind op om een egoïst te worden. Desondanks staat een baby voor alles open: hij kan anders horen en zien en hij kan de wereld in tegengestelde richting waarnemen. Uiteindelijk hangt alles af van de omgeving.

Nu, met behulp van de omgeving moeten we door hetzelfde principe onze visie van de wereld transformeren, onze houding tegenover het leven.

Geplaats onder: Dagelijkse Kabbalah Lessen - Reageren?→