Category Archives: Vrees

Wat Is De Vrees Voor God?

laitman_237Vraag: Als je een gedachte krijgt over de Hoge Kracht (op wat voor moment dan ook in je leven, als je bepaalde dingen meemaakt of in een bepaald proces zit), is dit alleen dankzij de inspanningen die je doet om in ieder geval iets dichter bij de Schepper te komen.

De vraag of je op het juiste pad zit, komt altijd voort uit een gedachte van Boven, een gedachte die van de Schepper komt. Is dit het geloof dat we zo hard nodig hebben om op de juiste wijze verder te komen in spiritualiteit?

Is het misschien de vrees om zo’n gedachte niet te krijgen, omdat je je niet voldoende inspant of omdat je je laat verleiden door iets waardoor je van de Schepper verwijderd raakt, is dat de vrees voor God?

Antwoord: De vrees voor God is geen vrees. Het is het intense verlangen om geen enkele kans te missen om aan Hem alles te geven wat maar mogelijk is. Je kunt het enigszins vergelijken met een moeder die zich voortdurend afvraagt of ze nog iets voor haar baby kan doen.

 

Bestaat Er Angst In Spiritualiteit?

laitman_276_02Vraag: Is er een concept in de Wijsheid van Kabbalah als ‘angst voor God’? Mensen zijn bang voor vuur, overstromingen en andere rampen. Moet een mens ook angst voor de Schepper voelen?

Als er “Geen ander is dan Hij” (Dewariem 4:35, Deuteronomium), is het dan mogelijk om te zeggen dat hier sprake is van angst voor God? Of gaat het hier over een dierlijk instinct dat gericht is op zelfbehoud? Bestaat er een dergelijke angst in spiritualiteit?

Antwoord: Er bestaat angst om te vervallen in een egoïstisch verlangen, angst om in onze wereld het paradijs te verliezen. Spirituele angst gaat niet over het verkrijgen of verliezen van de mogelijkheid tot geven – met andere woorden: om gelijkvormig aan de Schepper te worden – het gaat niet over angst over mijzelf, het gaat over het bewustzijn van de Grootheid van de Schepper.

 

Spirituele Vrees Kan Niet Zonder Liefde Bestaan

Dr. Michael LaitmanIn Het Boek De Zohar staat geschreven: Vrees oproepen aan beide zijden van liefde (tijdens de perioden van ‘beproeving’ en de perioden van genade en goedheid) is van essentieel belang. Gedurende de tijd van genade en succes op Zijn Wegen is het nodig dat er vrees voor de Schepper gewekt wordt om te vermijden dat we zonden begaan en dat onze liefde voor Hem ‘afkoelt’.

Er bestaat niet zoiets als vrees voor straf. Er is op geen enkele manier sprake van vergelding. Alleen lijkt het voor ons egoïstische verlangen zo dat wij voor onze misstappen gestraft worden.

Vanuit de manier waarop egoïsten met elkaar omgaan, nemen we aan dat er voor alles ofwel een beloning bestaat of straf. Ons hele leven beweegt zich tussen deze twee categorieën en verduidelijkingen: “Hoe kan ik me beter voelen, hoe kan ik mezelf belonen? Hoe kan ik straf uit de weg gaan?”

Het spirituele pad ligt boven dit niveau. Daar bestaat geen enkele egoïstische berekening, noch naar de minkant, noch naar de pluskant. Daar gaat het totaal niet over beloning of vergelding. In spiritualiteit zijn wij het zelf die een schaalverdeling creëren van spirituele beloning en vergelding.

Als aan iemand de gelegenheid geboden wordt om voor anderen te zorgen, is dat een beloning. Als iemand daar om een bepaalde reden niet toe in staat is, wordt dat als straf beschouwt.

De ware realiteit kunnen we alleen bereiken als we onze fysieke zintuigen uitreiken buiten onszelf en het leven niet in ons maar buiten ons gaan voelen. Dit moeten we ons goed realiseren en het gaan voelen. Daarom staat er geschreven: “Je zult de wereld zien terwijl je nog leeft.” Het wordt echter alleen mogelijk om deze richting op te gaan als we vrees met liefde verbinden.

Uit de artikelen van Baal HaSulam en Rabash, en uit onze eigen ervaring, weten we dat liefde altijd gepaard gaat met vrees. Werkelijke, spirituele vrees kan zich niet voordoen zonder met liefde samen te gaan. We beven omdat we bang zijn dat onze liefde kan verzwakken of dat de liefde van degenen die voor ons zorgen zal verminderen. We voelen ons angstig, niet omdat we ervan genieten om als twee egoïsten die heel blij zijn met elkaar samen te zijn. Nee, we maken ons ongerust over het feit dat we het de Schepper onmogelijk maken om van ons te houden, omdat wij nalaten om Hem vreugde te brengen door van onze naasten te houden.

Dit zijn gezamenlijke gevoelens. Wij ervaren ze alleen op het niveau van vrees. Vrees is noodzakelijk om ervoor te zorgen dat wij boven ons egoïsme uitstijgen en er op een omgekeerde wijze mee gaan werken.

… Om te voorkomen dat we in dwaasheid vervallen en onze liefde voor de Schepper vermindert, moeten we vrees met liefde verbinden.

Hetzelfde gebeurt aan de ‘andere zijde van liefde’, in tijden van grote beproevingen als Hij ons beoordeelt naar onze daden. Het is essentieel om vrees voor de Schepper op te wekken zodat wij niet in een staat van beoordeling van onszelf vervallen volgens egoïstische criteria.

From the Convention In St. Petersburg “Day One” 9/19/14, lesson 1

 

De Grootheid Van Mijn Opdracht Vanuit Vrees Beschouwen

Dr. Michael LaitmanVraag: Is het misschien zo dat het ons ontbreekt aan een gevoel van vrees met betrekking tot de grootheid van onze rol en onze opdracht als wij erop uitgaan om te dissemineren?

Antwoord: We kunnen onmogelijk eisen dat een mens dit gevoel van vrees heeft als hij geen zicht heeft op het geheel. Hoe zou een klein kind bijvoorbeeld kunnen weten hoeveel zijn ouders van hem houden? Hij rent rond en voelt niet hoe belangrijk hij is, hoe belangrijk zijn rol is, het feit dat hij bestaat. Als hij zou kunnen begrijpen hoe belangrijk hij voor zijn ouders is, voor de mensen om hem heen, zou hij misschien op een andere manier rondrennen.

Dit geldt ook voor ons: hoe kunnen we weten dat we oneindig geliefd zijn door de Schepper? Wij horen daarover spreken maar we begrijpen het niet en nemen het niet voldoende waar om daardoor op een andere manier te gaan handelen.

Vraag: Hoe kunnen we ons zo ontwikkelen dat onze verbinding met het Doel en de grote verantwoordelijkheid die wij hebben ons zodanig zal beïnvloeden dat wij anderen niet in de steek laten voordat wij ze gebracht hebben naar de plek waar ze moeten zijn?

Antwoord: Doe elke keer eenvoudigweg wat je hebt te doen, dan zal alles zich geleidelijk aan ontwikkelen. Maak je geen zorgen, laat wat werk aan de leraar over, aan de groep en aan de Schepper. Neem niet de hele schepping op je schouders.

From the 1st part of the Daily Kabbalah Lesson 5/4/14, Writing of Rabash