Vraag: U zei dat we steeds weer moeten terugkeren naar de gecorrigeerde staat en die in gedachten moeten houden. Wat is dat voor een staat?

Antwoord: Het gaat erom, dat als iemand een integrale verbinding met anderen bereikt, in een groep die niet al te groot is, hij zich dat herinnert, hij heeft er een indruk van gekregen, een Reshimo (herinnering) genaamd. Dit is een emotionele indruk en deze wordt als een herinnering in hem opgeslagen, het is echter een actieve herinnering.

Dat wil zeggen, dat we deze Reshimo altijd kunnen vervullen, met behulp van elke staat, die erop lijkt en het weer als nieuw kunnen gaan ervaren, opnieuw in de beleving kunnen zijn en meteen de moeiteloosheid, het onbegrensd zijn, de warmte, de veiligheid en de bevrijding van elke crisis, enz. erin kunnen voelen.

Wanneer iemand uit zichzelf begint te treden en zich met anderen verbindt, ziet hij dat alle problemen die hij daarvoor voelde, door hem zo ervaren werden, omdat hij de werkelijkheid op een andere manier waarnam, ‘voor zichzelf’ en niet ‘voor de ander’.

Het belangrijkste is dus, dat er een heel precieze indruk van samenwerking met de omringende wereld en met de omgeving, in een mens achterblijft en dat hij gebruiken leert, waardoor hij vanuit verschillende staten naar deze basis kan terugkeren. Dan zullen we ernaar terugkeren op andere, hogere niveaus – ondanks verstoringen die zich kunnen voordoen – met behulp van allerlei omgevingen en in elke omgeving die maar denkbaar is.

Vraag: Hoe vaak per dag moet iemand teruggaan naar die gecorrigeerde staat?

Antwoord: Hij moet er steeds in zijn. Ik probeer elke staat waarin ik ben, te veranderen in de gecorrigeerde staat.

Vraag: Hoe kan dit zich intensiveren, sterker en krachtiger worden?

Antwoord: Ik kan het versterken door middel van de weerstand die ik voel om ernaar terug te keren. Als ik de weerstand die ik voel eenmaal overwin, wordt dit tot een factor van intensiteit. Mijn ervaringen met betrekking tot samenwerking, de tegenstelling tussen de staten ‘voor mijzelf’ en ‘niet voor mijzelf’ zullen geleidelijk aan duidelijker worden, het verschil daartussen zal groter en sterker worden.

Vraag: Als u dit verschijnsel beschrijft zie ik hierin een individueel proces, maar we zeggen altijd dat het een groepsproces is.

Antwoord: Het is een groepsproces, maar we spreken hier over de inspanning van het individu in het groepsproces. Later, als het proces zich gestabiliseerd heeft tot een groepsproces, zal iedereen een gezamenlijk partnerschap gaan voelen. Dit is de staat waarin individuen tot één geheel worden, zoals vele druppels opgaan in één druppel, waarin geen verdeeldheid wordt ervaren, maar het gevoel van één grote, verenigde druppel.

Maar we hebben het er nu over, dat deze staten voortdurend veranderen: groepen vallen uit elkaar en verbinden zich weer met elkaar. We spreken niet over één groep of over het feit dat de mensheid zo’n groep is geworden. Daarom is het aandeel van mijn werk als individu met mijn omgeving hier het belangrijkste.

From “A Talk on Integral Upbringing” 2/27/12

Geplaats onder: Educatie, Groepswerk, Innerlijk Werk, Uncategorized, Vraag & Antwoord - Reageren?→

Vraag: Als ik tijdens de workshops mijn ‘ik’ wegcijfer, gebeurt dat dan op het niveau van voelen? Ik merkte dat de gedachten die in me opkwamen, toen ik probeerde om op gevoelsgebied omhoog te rijzen, mij daarvan weerhielden.

Antwoord: Alles vindt uitsluitend in het voelen plaats. Als er verstoringen in het denken komen, is er niet genoeg voelen aanwezig. Dit betekent, dat je dan nog verder moet gaan door je te verdiepen in je gedachten en je daarbij af te vragen hoe je verstoringen kunt corrigeren, want het gaat over de correctie van je grote verlangen.

Het zal je echter nooit lukken om verder te komen via je denken. Je hebt je denken alleen om beetje bij beetje je gevoelens te veranderen, om jezelf te focussen, te ontspannen en je te ontdoen van wat je hindert. Alles vindt echter alleen plaats in de verlangens, omdat de materie gelijk is aan verlangens. Gedachten zijn dus uitsluitend bedoeld om met de verlangens te werken.

From the Vilnius Convention 3/24/12, Workshop 2

Geplaats onder: Congressen, Innerlijk Werk, Uncategorized - Reageren?→

Vraag: Kan het Boek Exodus ons helpen om uit ons egoïsme te komen?

Antwoord: Het is een feit, dat elke spirituele daad eerst in onze wereld zichtbaar moet worden. Daarom werd de geschiedenis van de bevrijding van het egoïsme eerst zichtbaar bij een kleine groep mensen, nu wordt dit in de hele wereld herhaald.

Geen enkel boek op de hele wereld kan ons hiermee helpen. Wij zullen het alleen kunnen gaan begrijpen en er op een correcte wijze over kunnen spreken, als wij door de stadia van correctie gaan.

Dit is een probleem, want mensen lezen dit als een historisch verhaal. Maar het gaat in deze beschrijving over de meest serieuze, innerlijke veranderingen in een mens, waar hij samen met de groep doorheen moet en daarin ontdekt hij in zichzelf een kracht, ‘Moshe’ (Mozes) genaamd, van het woord ‘Limshoch’ (trekken uit). Deze kracht trekt de groep uit het egoïsme en verheft de groep tot de onthulling van de Schepper.

Moshe is het punt van verbinding, dat wij tussen ons ontdekken en dat ons gidst. De hogere Kracht wordt in dit punt onthuld.

Zo komen we bij de berg Sinaï, de berg van haat, waar wij omheen staan. Wij worden erdoor verdeeld en wij zien alleen haat voor ons, maar wij staan er omheen, omdat wij nergens anders heen kunnen.

Ondanks deze haat moeten we voor elkaar garant staan. Maar als wij vastlopen in haat, in egoïsme, wordt dit de plaats van onze spirituele dood.

Vraag: Maar na de uittocht uit Egypte gebeurde het niet, dat er een hele groep uit een egoïstische staat kwam. Wel individuen, maar geen groep. Een dergelijke ervaring kennen we niet. Wat moeten wij dan doen?

Antwoord: Jullie moeten doorgaan met dit werk. En dat doen we ook. Wat is het verschil? Het werk in de groep werd toen beschreven, het komt uit die tijd: ‘Heb je naaste lief als jezelf’, ‘Van de liefde voor de vrienden tot liefde voor de Schepper’. Dit wordt allemaal in de bronnen beschreven.

Daarom zijn er geen andere principes. Het spirituele systeem, het systeem van de werelden, verandert niet. Het is op dezelfde wijze tot uitdrukking gekomen, alleen op lagere niveaus van egoïsme die gecorrigeerd moesten worden. De wetten blijven echter dezelfde.

From KabTV’s “Foundations of the Integral Society” 4/1/12

Geplaats onder: Egoïsme, Groepswerk, Uncategorized, Vraag & Antwoord, Wederzijds Garant staan - Reageren?→

De speciale sfeer die in de conventie in Litouwen tijdens de workshops werd gecreëerd, moet tijdens de lessen behouden blijven. Een mens moet dat voortdurend voelen. Het maakt niet uit of hij wel of niet in een kring zit en de vrienden omarmt, of dat je gewoon bij elkaar bent en de verbinding voelt, zonder dat je elkaar fysiek omarmt, of zelfs heel ver van elkaar bent.

Natuurlijk is dat moeilijker, maar jullie hebben al gevoeld dat het enigszins mogelijk is om de fysieke plek, die een beperking oplegt, te verlaten en niet aan tijd gebonden te zijn. Deze verbinding blijft bestaan, alsof hij in de lucht hangt.

Wij moeten voortdurend in deze sfeer blijven, tijdens de lessen, bij allerlei gelegenheden en activiteiten en zelfs op het werk. Het maakt niet uit waar je werkt: in een fabriek, voor een baas; maar door alles heen, wat er ook gebeurt, ben je in contact met de Schepper, ben je op zoek naar Hem. In iedere situatie moet je je inspannen om het hogere Licht te onthullen, alsof je fysiek bij de vrienden bent.

Dan zullen wij – door al deze moeite die we doen – kunnen gaan voelen en ontdekken hoe wij verbonden zijn met een grote groep Kabbalisten van alle generaties, die met ons samenwerken en wij zullen onze inspanningen voortzetten. Dit alles bevindt zich buiten onze fysieke beperkingen.

Wij hebben ons voorbereid voor deze workshops, we zaten op een bepaalde manier bij elkaar, maar dit alles was alleen uiterlijke voorbereiding. Wij moeten proberen om in diezelfde sfeer te blijven die we tijdens de studie hebben gevoeld. De belangrijkste beloning bestaat uit de inspanningen zelf en niet uit het sterke gevoel dat je verwacht. Wij moeten het werk zelf als waardevol beschouwen en niet de beloning voor het werk.

Daarom moeten we er niet op wachten, dat er ontroerende, inspirerende staten terugkeren. De sleutel is: er onophoudelijk naar op zoek gaan en dat niet doen om aangename gevoelens te ontvangen, maar om ons voor te bereiden op de onthulling van de Schepper, om Hem vreugde te verschaffen. Dit te kunnen doen is onze beloning. Dit komt al wat dichter bij de staat van geven, Lishma.

Wij gaan dit proberen. Het spijt me, maar zoals gewoonlijk vragen kinderen om wat zij het fijnste vinden, terwijl de ouders hen geven wat voor hen het beste is, naar hun begrip als volwassenen. En dat stemt niet altijd overeen. Laten we ons best doen om een nog meer correcte vorm te bereiken.

Wij moeten er waardering voor hebben, dat we de gelegenheid hebben om ons in te spannen en wij zullen ook een restrictie moeten aanbrengen over onze gevoelens. Dan zal het gevoel van geven om niets zich aan ons kenbaar maken.

From Preparation for the Daily Kabbalah Lesson 3/27/2012

Geplaats onder: Congressen, Dagelijkse Kabbalah Lessen, Groepswerk, Innerlijk Werk, Uncategorized - Reageren?→

Vraag: Hoe kunnen we onszelf beschermen als de Schepper zich aan ons onthult, als onze Reshimot (informatieve genen) en verlangens veranderen en op ieder niveau dat ons gegeven wordt, worden vernieuwd?

Antwoord: Dit is waar, maar we moeten het eerste principe niet over het hoofd zien, dat stelt dat het enige wat we hoeven te doen is werken aan onze verlangens en vragen, het resultaat komt van Boven. Zelfs als we misschien wel voor duizend verwarrende situaties komen te staan, het maakt geen verschil. Alles wat we hebben te doen is een verlangen voorbereiden voor elke staat.

Er is totale verwarring om ons heen, we kunnen niet nagaan wat voor innerlijke verbindingen er zijn en we begrijpen niets. We hoeven ook niets te begrijpen: het enige wat we hoeven te doen is willen. Wij hoeven een situatie niet te begrijpen en de fragmenten van het hele plaatje tot een geheel te maken. Het is onze taak om ertoe bereid te zijn om met de hulp van het corrigerende Licht alles met elkaar te verbinden. Hoe meer verwarring, hoe beter.

Als we op een verkeerde manier naar ons innerlijk werk kijken, lijkt het erop dat we helemaal niet verder komen. We raken steeds meer in de war en gefrustreerd, als we terugkijken worden we bang door gebeurtenissen in de afgelopen jaren en als we vooruit kijken, zien we zelfs geen sprankje hoop. Rabash zei eens tegen me: “Bij het verlaten van een les moet je je leger voelen dan de dag ervoor, anders was de les niet succesvol.”

De les moet eindigen met een gevoel dat we niets hebben.”Wat moet ik doen?” roep ik dan uit. Mijn schreeuw moet hoorbaar zijn.

From the 3^rd part of the Daily Kabbalah Lesson 1/26/12, “Study of the Ten Sefirot”

Geplaats onder: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Gebed, Gelijkvormigheid met de Schepper, Intentie, Uncategorized, Vraag & Antwoord - Reageren?→

Ons uitgangspunt is de breking. Als dat niet was gebeurd, zouden we ons nu op hetzelfde niveau bevinden als het levenloze, vegetatieve en animale in de natuur, die gehoorzamen aan de ene Kracht, die hen van binnenuit motiveert en in hen werkzaam is. Maar door de breking zijn er speciale eigenschappen in het verlangen om voor zichzelf te ontvangen doorgedrongen.

De hele schepping ontwikkelt zich onder de directe invloed van het Licht, de mens ontwikkelt zich echter onder de tegengestelde invloed ervan. Juist op deze manier zal hij kunnen begrijpen dat het nodig is, dat hij zich uit eigen vrije wil zal gaan afstemmen op de kracht, die hem drijft.

Hoe verder hij komt, hoe meer druk hij voelt. Uiteindelijk moet hij zichzelf volledig ‘formatteren’ om de juiste vorm te krijgen. Intussen groeit het verlangen in hem in een vorm, die tegengesteld is aan de gewenste vorm.

Het neemt veel tijd in beslag voordat een mens de innerlijke druk gaat voelen, die in verschillende richtingen gaat en hem als ruw materiaal vormt. Als hij probeert om zijn gevoeligheid te vergroten, voelt hij hoe de Schepper aan hem werkt. Het maakt niet uit wat voor externe activiteiten hij uitvoert, hij heeft een innerlijk leven waarin hij voortdurend probeert te voelen hoe de Schepper hem in allerlei richtingen duwt door middel van verschillende gevoelens.

Het is te vergelijken met een moeder, die steeds bij haar zoon is en hem zegt wat hij wel en niet mag doen en hem zo bij alles corrigeert. Op dezelfde manier voelt een mens innerlijk steeds hoe de Schepper aan hem werkt, alsof hij een zacht stuk klei is in de handen van de beeldhouwer die hem zachtjes duwt en hem tegelijkertijd de druk goed laat voelen. De mens moet echter verlangen naar deze druk.

Het voelt wat moeilijk en onaangenaam, maar anderzijds begrijpt een mens, dat het werk dat aan hem gedaan wordt, niet gestopt kan worden en hij wil verder komen. Dit is het eerste gevoel bij een mens, die in zichzelf het werk van de Schepper aan hem begint te ervaren.

We kunnen voelen, dat er liefdevol aan ons wordt gegeven, omdat er na het breken verschillende krachten en invloeden in ons aanwezig zijn, als een kopie van de spirituele werkingen. Dit zijn potentiële werkingen, die in de alomvattende ziel bestaan, die daden om te geven wilde uitvoeren. Maar na het breken veranderde alles in ‘om te ontvangen’ en nu bestaat deze kracht in ons in een tegengestelde, egoïstische vorm. Maar dankzij dit gebeuren kunnen we het werk van de Schepper aan ons ervaren.

Het gedrag van een mens is daardoor tegengesteld aan de daden van de Schepper. Nu is er een conflict: weerstand van de kant van de mens, van de kant van de klei en druk van de Schepper. Ze zijn dus slaags geraakt en een mens voelt de druk en de klappen, als de Schepper hem probeert te laten zien wat er niet goed is aan hem.

Uiteindelijk begint hij de innerlijke druk te rechtvaardigen en hij werkt mee met wat de Schepper aan hem doet, hij wil meewerken, zoals een paard zijn rijder gehoorzaamt. Hij voelt de leiding als een onthulling van liefde en stemt erin toe. Zo verkrijgt hij geloof en verbindt hij zich met de Schepper. Hij beweegt zich naar de beeldhouwer toe. Hoewel hij nog voelt dat hij lijdt, hij voelt dat in de klei, identificeert hij zich al met de intentie, met Degene die al die verschillende vormen in hem schept.

Hij verbindt zich met de Handen van de Meester, die hem schept en boetseert. Nu wil hij het, dat de Meester zo’n invloed op hem heeft en hij verlangt steeds meer naar Hem, totdat hij zich volkomen verbindt met de daden van de Schepper. Ze zijn in dezelfde beweging met elkaar verbonden, in dezelfde intentie en het lijden verandert in genot.

Al het lijden, dat door de klei gevoeld werd, verdwijnt en een mens bevindt zich erboven, hij is in zijn intentie en ziet dat de klei geen betekenis heeft. Hij stemt overeen met het werk van de Schepper aan hem en begrijpt: ‘alleen goedheid en genade zal mij volgen’. Hij rijst boven zijn gevoelens uit en verenigt zich met de intentie van zijn Maker, met wat de Schepper aan hem doet en hij komt tot volledige hechting aan Hem.

From the 1^st part of the Daily Kabbalah Lesson 1/2/12, Writings of Rabash

Geplaats onder: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Eenwording met de Schepper, Innerlijk Werk, Lichaam en Ziel, Uncategorized - Reageren?→

Ik ben optimistisch. Ik denk dat we op een mooie manier vorderingen maken. Ik oefen steeds meer druk uit, maar ik ben steeds weer blij als alles zo snel wordt onthuld.

We moeten onze verwondering en vreugde behouden en geen plaats bieden aan droefheid. Zelfs gebrek aan tevredenheid kan alleen voortkomen uit geluk en verlangen naar iets groters. Met andere woorden: we moeten blij zijn met het verlangen dat in ons brandt, en zelfs als we geen verlangen hebben, moeten we er blij mee zijn dat we dit voelen en begrijpen. Als een mens zich met spiritualiteit verbindt, al is het maar een beetje, is hij al op weg. Men kan kritiek hebben en slechts even verdrietig zijn, om daarna meteen weer terug te keren naar geluk en vastberadenheid.

Alles in aanmerking genomen (ondanks het feit dat dit onmogelijk is), staan we op het punt van verlossing. Zelfs Baal HaSulam schreef hierover, en dit is vandaag de dag nog meer op zijn plaats, na zo’n lange tijd, nadat er zoveel inspanningen zijn gedaan.

Ik weet zeker dat we nu door een prachtige periode van voorbereiding gaan voor de doorbraak, die op elk moment kan plaatsvinden. Dit is niet zozeer afhankelijk van de evenementen die we willen gaan organiseren.

Wij houden een prachtige, sterke verbinding in stand. De conventie heeft nieuwe koorden van verbinding gevormd tussen alle groepen, en ondanks de fysieke afstanden verspreidt de warmte zich al onder ons. Er is al een punt gevormd, dat ons samenvoegt en voorheen niet bestond. Dit is al het begin van de spirituele Kli (vat of verlangen), dat ons zal ondersteunen en redden.

We zullen de moeilijkheden overwinnen en zo nieuwe inspanningen toevoegen aan dit punt – en we zullen geboren worden.

From the Talk during the Meal 12/17/2011

Geplaats onder: Uncategorized - Reageren?→

Vraag: Een paar dagen geleden hadden we een prachtige actie voor disseminatie (verspreiding) door kranten  uit te delen. Mensen begonnen ze onmiddellijk met veel belangstelling te lezen. We waren daar bijzonder blij mee. Hoe kunnen we die blijheid behouden en naar de Conventie in december brengen?

Antwoord: We leven in een grote wereld die snel op weg is naar een nieuwe staat van zijn. Mensen beginnen te begrijpen, dat er iets is mis gegaan, hoewel ze niet precies weten waar het over gaat. Iedereen roept om het hardst over zijn eigen zorgen, en dat is de natuurlijke gang van zaken. Zo zitten we in elkaar. Vanaf dat we heel klein zijn hebben we zelfs geen idee waarom we eigenlijk huilen. Mensen schreeuwen om gelijkheid en sociale rechtvaardigheid, het enige probleem is, dat iedereen zijn eigen idee van rechtvaardigheid heeft.

De druk zal echter toenemen en zich uitbreiden. We zullen zien hoe de verhoudingen tussen volkeren en beschavingen olie op het vuur gooien en het nog heftiger zal worden.

Voor ons is dit is een heel duidelijk teken, dat we moeten handelen. Op den duur zal men niet alleen nieuw materiaal van ons verwachten. Men zal voelen dat hier Licht stroomt, dat hierin het leven vertoeft. Men voelt zich nu geïnspireerd door de levendige, warme, wijze woorden die helpen om te ontdekken wat er gebeurt en waardoor men, op zijn minst, een flauw vermoeden krijgt van wat men wil en waar men om schreeuwt. Door erover te lezen zet men de dingen innerlijk op een rij. Iemand voelde zich slecht en nu begrijpt hij precies wat het probleem is, waarnaar hij zou moeten streven en waarop hij zou moeten letten.

In wezen zijn we bezig mensen van binnenuit te ‘formatteren’, te bouwen. Maar dit is slechts het begin. In het verleden werd ook jij naar Kabbalah gebracht door een bepaald, onverklaarbaar verlangen. Maar dan komt er een periode waarin het Licht moet verschijnen. Dat brengt de veranderingen. We kunnen dit niet te lang uitstellen, omdat anders het Licht in de tegengestelde vorm zal worden onthuld, in de vorm van rampen, epidemieën en andere catastrofen, op wereldwijde schaal. Lang geleden, schreven de profeten over het gevaar van dit pad.

Daarom moeten we zorg dragen voor het Licht dat Corrigeert. Dit Licht komt alleen voort uit de eenheid, die in onze wereld niet bestaat. Tenslotte zijn wij niet meer dan dieren, maar als we de punten in ons hart verenigen, niet onze lichamen, maar juist deze deeltjes van de Schepper, onze spirituele aspiraties, als we proberen om ze te tot één geheel samen te voegen, trekken we het Corrigerende Licht aan. Het bevindt zich in deze eenheid, is daarin verborgen.

Zodra dit Licht verschijnt, zal het ons verenigen. Dan zal onze disseminatie naar een nieuw niveau verschuiven. Niet langer via kranten en websites, maar door mensen van binnenuit. Zonder te begrijpen waarom, zal men vragen gaan stellen over zorg voor elkaar – voor elkaar garant staan – en Kabbalah en men zal naar ons op zoek gaan onder de leidende invloed van het Licht. Jij kwam, als het ware per ongeluk in de groep, en ook zij zullen zich omwenden, niet precies in onze richting, maar wel in de goede richting.

De wereld beweegt zich steeds sneller vooruit. We hebben te maken met een enorme massa mensen. Aan de ene kant voelen ze zich steeds slechter en aan de andere kant, begint een goede oplossing voor hen vorm te krijgen. Daarom zal de komende Conventie onze punten in het hart moeten verenigen en het Licht onthullen, dat uit ons zal stromen als een bron van levend water en de gehele wereld zal vervullen. Juist dit moeten we gaan bereiken.

We moeten ons op een zodanige wijze voorbereiden, dat de Conventie een lichtflits zal worden, een doorbraak van de spirituele Kracht, die de wereld in één klap zal richten naar Goedheid. Dan zullen we onmiddellijk voelen hoe de wereld gaat veranderen, tijdens de dagen van de conventie en daarna.

From the 4th part of the Daily Kabbalah Lesson 10/31/11, “The Love for the Creator and Love for the Created Beings”

Geplaats onder: Uncategorized - Reageren?→

De Beweging Om Voor Elkaar Garant Te Staan

Brochure 1  (van 30 augustus 2011)

The Natie Is Klaar Voor Wederzijds Garant Staan

 1. Wij

Wij zijn één volk dat zich moet verenigen door banden van wederzijdse betrokkenheid, met een gevoel van warmte en liefde, als één familie. Wij zijn ervan overtuigd, dat de eenheid van de natie boven alles gaat, boven kortzichtige partijbelangen en persoonlijke belangen. Zijn we naïef? Nee, dat zijn we absoluut niet. Wij begrijpen dat het tijd zal kosten om de eenheid, waarnaar we op zoek zijn, te bereiken, maar we beseffen ook, dat we moeten handelen. Daarom hebben we de Arvut Beweging (הדדית ערבות) opgericht, een a-politieke, openbare beweging, toegankelijk voor iedereen.

Het is onze doelstelling om ‘Voor Elkaar Garant Staan’ tot het centrale onderwerp van discussie te maken in de samenleving. ‘Voor Elkaar Garant Staan’ zijn niet zomaar mooie woorden. Voor Elkaar Garant Staan is de enige manier om welvaart te bereiken in ons geliefde land. Voor Elkaar Garant Staan is de enige methode om succes te hebben in een wereld, die zich vandaag de dag in haar globale vorm aan ons toont.

De Beweging om Voor Elkaar Garant Te Staan bestaat al 20 jaar, eeuwenlang leven we in deze waarden, ademen we ze in. Deze waarden, die onze natie gevormd hebben, zijn: eenheid, broederschap en wederzijdse betrokkenheid.

De afgelopen 20 jaar begon en eindigde elk gesprek, elke lezing, en elke bespreking met de woorden ‘garant staan voor elkaar’. Twintig jaar geleden stonden we hier alleen in. Onze stem werd nauwelijks gehoord, maar nu bestaat onze beweging uit tienduizenden mensen in Israël en meer dan twee miljoen mensen over de hele wereld. Wij komen uit oosterse en westerse landen, we zijn in Israël geboren of immigranten, seculier, religieus, studenten, professoren, huiseigenaren of we behoren tot degenen die worstelen om rond te komen.

Deze ontwikkeling is niet toevallig. In de loop van de jaren beginnen steeds meer mensen de invloed en de levenskracht te ontdekken en te voelen, die verborgen is in de woorden ‘Voor Elkaar Garant Staan’.

Dit moet een zaak van iedereen worden. Waarom?

De werkelijkheid verplicht ons ertoe om dit te doen.

Vandaag de dag zijn er honderden artikelen, tientallen wetenschappelijke publicaties en tal van uitspraken door politici met één boodschap, die tot hen allen doordringt: in dit tijdperk van globalisering zitten we allemaal in dezelfde boot.

De werkelijkheid van vandaag is de globale wereld. De ene crisis volgt de andere op. Hoezeer we het ook zouden proberen, we kunnen niet zomaar ontsnappen aan de normale onderlinge verbinding binnen de natie en onze normale verbinding met de hele wereld.

We kunnen niet zowel ‘voor’ als ‘tegen’ zijn, we zitten allemaal in dezelfde boot. Deze boot begint zich te vullen met water. Er zit een gat in dat steeds groter wordt.

De Tweedeling in de Maatschappij

Niemand is schuldig aan de kloof tussen ons, we creëerden dit met elkaar. Elke dag sijpelt er meer water in ons collectieve boot. Als hij zinkt, zal hij ons allemaal naar de diepte meeslepen. Zij die luxe eerste klas hutten hebben, zij die in krappe hutten zitten, zij die in slaapzakken op het dek overnachten en zelfs zij die aan het roer staan, wij allemaal.

Sommigen schrikken hier misschien niet van en denken dat ze er in de tussentijd geen aandacht aan hoeven te besteden. Innerlijk voelen we echter al, dat we het gat in de boot moeten repareren. We hebben dit gewoon te doen en we kunnen dit alleen samen doen, op basis van onderlinge overeenstemming en wederzijds begrip.

De Beweging van Voor Elkaar Garant Staan komt met deze boodschap. Waarom? 

De tijd van Voor Elkaar Garant Staan is aangebroken.

 2. Voor Elkaar Garant Staan is een Praktische Oplossing.

Ieder van ons heeft recht op een fatsoenlijk, veilig leven, maar we kunnen dit niet bereiken, als we niet voldoen aan de eerste voorwaarde van:

Voor Elkaar Garant Staan. Waarom niet?

Afgezien van het feit dat de eisen van de natie eerlijk en urgent zijn, zijn dit juist de symptomen van de pijnlijke wond, die bestaat uit de tweedeling in de maatschappij: onverschilligheid tegenover de medemens. Dit is de het gapende gat in de bodem van onze collectieve boot. Het verwijderen van deze onverschilligheid moet onze topprioriteit worden.

Geld van de rijken aan de armen geven of van het defensiebudget voor de bouw van woningen, indirecte belastingen vervangen door directe belastingen, wijzigingen aanbrengen in de regering, zijn allemaal pogingen om de symptomen te beïnvloeden. Geld van de ene plaats naar de andere overbrengen leidt alleen tot het slingeren van de boot, het water zal binnen blijven sijpelen.

Ja, het is noodzakelijk om met de alledaagse problemen om te gaan. Als we dat niet doen, kunnen we niet aan morgen denken. Tegelijkertijd is het echter onmogelijk om te vergeten, dat de echte oplossing voor de economische en sociale problemen, evenals voor de problemen van ons dagelijkse bestaan, alleen te vinden is in voor elkaar garant staan.

Wat is voor elkaar garant staan? Het is binnenlandse veiligheid.

 Als wij voor elkaar garant staan, zien we het volgende:

• We onderdrukken de zwakken niet en we beledigen een ander niet, omdat voor elkaar garant staan wederzijdse verantwoordelijkheid betekent.
• Het is belangrijk voor mij, dat ik niet de enige ben die een baan heeft, waardoor ik een fatsoenlijk inkomen heb.
• Er is geen plaats meer voor overmatig consumeren terwijl een ander niet genoeg te eten heeft.
• Wij ontduiken de belasting niet, want als we dit doen, zouden we stelen uit de collectieve familievoorraad.
• We verhuren een appartement niet voor een te hoge prijs, omdat we onze eigen kinderen niet op deze manier zouden willen behandelen.
• We kunnen niet blij zijn als alle anderen dat ook niet zijn.

Voor elkaar garant staan betekent, dat ik me geen zorgen meer hoef te maken over mijn basisbehoeften en dat ik mij niet meer druk hoef te maken over mezelf. Hoe komt dat? Omdat iedereen voor mij zorgt en ik zorg voor hen, zoals in een gezin.

 3. Wat Moet Er Gebeuren?

Dringende Acties

We moeten zorgen voor de basisbehoeften van iedereen. Hoe? We doen dit zoals in een gezin. Ieder van ons, aan een ronde tafel – vertegenwoordigers van de natie, politici, economen en sociologen – we beslissen samen wat het beste is voor onze grote familie.

De staat heeft een inkomen, ook kosten. Laten we nadenken over de beste manier van verdeling voor iedereen en dat moet openlijk gedaan worden.

Hoe We Beslissingen Nemen

Nogmaals, we moeten beslissingen nemen, zoals in een gezin. In een liefdevol, zorgzaam gezin, zelfs als we het er niet mee eens zijn, handelen we in het belang van het gezin. Bijvoorbeeld: de één is lui, de ander is briljant en een derde is ambitieus. We zijn niet gelijk, maar zoals in een gezin is het onze rol is om te proberen om iedereen te voorzien van wat hij nodig heeft. Zijn er mensen die geen rechten hebben? Den moeten we eerst voor hen zorgen.

Ons doel is niet de invoering van een nieuw, economisch programma, maar de juiste aanpak. Als we elke actie beginnen en eindigen met de gedachte aan eenheid tussen ons, is alles haalbaar.

Kijk naar de Wortel

We moeten samenleving die ons omringt veranderen. Talloze studies op het gebied van psychologie en sociale wetenschappen bewijzen, dat de maatschappij de schaal van menselijke waarden bepaalt. De maatschappij bepaalt wat we kopen, hoe we eruit zien, hoe we ons gedragen en waar we over denken.

Het beste bewijs hiervan is wat er in Israël in de afgelopen weken is gebeurd. Plotseling begon iedereen te praten over sociale rechtvaardigheid. Het is waar dat degenen die tenten hebben opgezet op Rothschild Boulevard, dit vuur hebben aangestoken, maar wie wakkert de vlammen aan?

De Media

Daarom is de eerste stap: op zoek gaan naar veranderingen in de media. Er zijn nu geen shows en amusementprogramma’s nodig die het ego opblazen. Het is mogelijk om programma’s te maken, die niet minder onderhoudend zijn, waarin het gaat over liefde en zorg voor de medemens.

De hedendaagse media zijn verouderd. De media zijn gebaseerd op waarderingscijfers, afhankelijk van de winst- en verliesrekeningen die ons zinloze en lege waarden verschaffen.

We hebben nieuwe media nodig die laten zien, dat het ego niet wint, maar alleen verliest. We hebben media nodig, die illustreren dat we verenigd zijn, zelfs zonder het te willen.

De media moeten de omgeving worden die ons verbindt. Voortdurend.

Het Internet

Vandaag de dag is Internet belangrijker dan de media. De kracht ervan ligt in de verbinding die het legt tussen miljarden mensen. Op alle platforms, aangeboden door sociale netwerken als Facebook, Youtube en Twitter moeten we vrij en openlijk de manieren bespreken, waarop we Voor Elkaar Garant Staan kunnen uitvoeren, discussiëren over de menselijke natuur, de situatie in de wereld, de essentie van het probleem en hoe we het kunnen oplossen. Internet stelt ons in staat om boven de uiterlijke verschillen die ons scheiden uit te stijgen en het kan een omgeving worden, waar we onszelf voorzien van educatie.

Wat educatie betreft …

Revolutie in het Onderwijs

Onze geliefde kinderen groeien op in een onacceptabele werkelijkheid. Hun omgeving is vol  expliciet geweld, onverschilligheid en minachting, vervreemding en gebrek aan vertrouwen en we kunnen hen niet redden.

Investeren in onze kinderen is onze hoogste prioriteit, de vrucht daarvan is de enige hoop voor iedereen. Daarom moet het ware doel van het onderwijs niet zijn, dat het kind wordt volgestopt met kennis, maar dat het gevormd wordt tot een mens, een mens die de kracht en de mogelijkheid heeft om met de complexe realiteit om te gaan, die hem na het afstuderen wacht.

We moeten het systeem niet de schuld geven. Het probleem is niet een gebrek aan steun van de leerkrachten en evenmin de rusteloosheid van de kinderen. Het probleem is hier hetzelfde als in de media en op andere gebieden: het is de benadering.

Dit komt, omdat scholen, waarvan het doel is om kinderen voor te bereiden op het leven, niet veranderd zijn sinds de industriële revolutie. De wereld is echter wél veranderd. Iedereen begrijpt dat.

De wereld corrigeren betekent het onderwijs corrigeren.

De methode om zulke veranderingen door te voeren bestaat. Wij, de oprichters van de Beweging om Voor Elkaar Garant Te Staan, ontwikkelen dit al enige jaren.

Dit is niet zomaar weer een hervorming, maar een echte verandering in opvatting.

Het beeld zal veranderen van een vermoeide docent, die voor ongehoorzame kinderen staat tot iemand die opleidt met een glans van enthousiasme in zijn ogen en in een kring zit met kinderen of vrienden.

Bij deze methode onderwijzen de oudere studenten de jongere en de methode is gebaseerd op het persoonlijke voorbeeld en spelend leren. Deze methode geeft kinderen de noodzakelijke sociale vaardigheden. Deze methodiek vult het leven met hoop en vreugde. Een gedetailleerde beschrijving zal worden gepresenteerd in een apart boekje.

4. Wij

Wij zijn te lang alleen geweest. Wij zijn vergeten wat het betekent om in elkaar in de ogen te kijken. Wij missen Voor Elkaar Garant Staan, we missen het heel erg.

Als wij iedereen in het land zouden kunnen omringen met Wederzijds Garant Staan, zoals een moeder haar baby in liefde hult, zou ieder van ons de warmte en het vertrouwen voelen, dat een kind van zijn moeder krijgt. Dit vertrouwen zal het ons mogelijk maken om ons geen zorgen te maken over onszelf. Dan zullen wij in staat zijn om meer te geven, aan een ander, aan nog een ander … aan iedereen.

Zo zullen we liefde in ons huis brengen. Voor altijd

Geplaats onder: Uncategorized - Reageren?→

Gisterenavond* opende Jacob Seligmann, een student van Bnei Baruch in NY de New York Musical Theater Festival met zijn nieuwe show The Big Bank. Het kon niet actueler. Het gaat over een bank die mensen afperst en daar buitengewoon van geniet.

“Het publiek lachte en schreeuwde, toen de baas van de grote bank er zo’n plezier aan beleefde om eigendommen weer in bezit te nemen, executieverkopen te houden en zo te profiteren van andermans falen. Aan het einde van de show is er bevrijding: de baas van de grote bank maakt een ‘spiritueel ontwaken’ mee en realiseert zich, dat het leven een lening is. ‘Het hele leven is als een grote bank, de deur staat open: neem wat je wilt, en alles wordt geregistreerd’. (Baal HaSulam, ‘Vrede in de Wereld’). ”

Er zal een artikel over Jacob’s reis en show verschijnen in het nieuwe magazine EmergenZ, waar we allemaal over gehoord hebben tijdens de Toronto conventie.

“Stel je voor dat The Big Bank deze zomer op Broadway wordt vertoond en dat we er allemaal bij zijn, Jacob neemt interviews af in de New York Times en op tv en hij vertelt over onze boodschap voor de 99%. Dit is iets wat in feite nu gebeurt! ” (Uit de brief van Seth Breitman aan de vrienden)

*2 oktober

Geplaats onder: Nieuws, Uncategorized - Reageren?→