Category Archives: Lijden

Hoe Kunnen We Zien Dat Het Goed Is Om Te Geven?

Dr. Michael LaitmanDe Natuur brengt ons op twee manieren verder: zonder dat wij het weten of bewust, dat wil zeggen, door lijden of door het Licht (de Torah). Onbewust verder komen vindt plaats door middel van pijn. Omdat onze natuur een verlangen om te ontvangen is, komen we vooruit en ontwikkelen we ons langzamerhand van het ene niveau naar het andere, onder de invloed van een goed of slecht gevoel. Wat ervaren wij als goed of slecht?

We werden door het Licht geschapen, dat ons schiep met een verlangen om vervuld te worden. Door ons ontwikkelingsproces bereiken we langzamerhand alles wat zich in het Licht, in de Schepper bevindt en ervaren we dat als goed en alles wat daaraan tegengesteld is als slecht.

Dit is een heel lange weg en door onze natuur hebben we lang het gevoel, dat alles tegengesteld is aan ons. Maar zoals de kracht van liefdevol geven het ons leert, beginnen we te begrijpen, dat ons egoïsme slecht is en dat het verantwoordelijk is voor al ons falen, en ook hoe wonderbaarlijk het zou kunnen zijn, als we ons in de eigenschap van liefdevol geven zouden bevinden, die ons boven alle kwaad kan verheffen.

Deze bewustwording komt langzamerhand in ieder van ons en naar de gehele mensheid. We leren van lijden, door de klappen die ons vooruit duwen.

Tegelijkertijd hebben we de mogelijkheid om zelf onze ontwikkeling te versnellen en verder te komen op de weg naar het goede. Het goede bestaat uitsluitend uit liefdevol geven en we moeten allerlei oefeningen doen en verschillende middelen gebruiken om te komen tot de erkenning van het kwaad en onze bewustwording daarvan te ontwikkelen, niet als resultaat van de klappen die we krijgen, maar door onze omgeving.

Om dat te doen moeten we gevoeliger worden voor goed en kwaad, voor geven en ontvangen, voor liefde voor anderen en voor haat. Ik kan mezelf voorbereiden, zelfs voordat er een klap komt, door met mijn omgeving te werken, zodat ik begin te begrijpen dat geven goed is en ontvangen slecht.

Zo is de Natuur. De Schepper bepaalde het Doel van de Schepping: samen te zijn met de Schepper, met Zijn eigenschappen, dat wil zeggen: ‘Zoals Hij vol Genade is, wees dit eveneens’. Wij moeten in al onze eigenschappen gelijk worden aan Zijn Eigenschappen. Dit betekent, dat ik moet veranderen en moet gaan begrijpen dat mijn natuur slecht is en dat de Natuur van de Schepper goed is.

De trucjes en middelen die ik toepas om te gaan zien, dat liefdevol geven goed is, heten ‘Mitzvot’ (geboden), ‘Gods Werk’. Door met de omgeving te werken krijgen we de mogelijkheid om geven als goed te zien en egoïsme als slecht.

Daarom werd de ene ziel verdeeld in veel afzonderlijke zielen en kunnen wij, dankzij ons gezamenlijke werk, bereiken wat goed is: de verbinding met anderen en de liefde voor anderen. Vanuit de liefde voor anderen bereiken we de liefde voor de Schepper. Dit is de persoonlijke en de algemene vorm van hetzelfde verschijnsel.

Alles wat van Boven naar beneden komt, dat wil zeggen, alle voorbereidingen die voor ons gedaan zijn, waren noodzakelijk, zodat wij in staat zijn om er gebruik van te maken en wij ons onafhankelijk en bewust kunnen ontwikkelen, om uiteindelijk het Doel te bereiken.

From the 1st part of the Daily Kabbalah Lesson 11/6/11, “What to Look for in the Assembly of Friends”

De Goede Verpakking Voor De Boodschap Van De Natuur

Dr. Michael LaitmanVraag: U zegt, dat de massa de wetenschap van Kabbalah niet hoeft te studeren, zoals wij dat doen. Maar kan een mens innerlijk veranderen, als hij geen gebruik maakt van de oorspronkelijke Bronnen? Alle veranderingen komen daar vandaan.

Antwoord: Je kwam naar Kabbalah, omdat je het verlangen had om verder te komen. Het punt in het hart van een mens trekt hem voorwaarts. Hij voelt zich niet goed, hij wil een perspectief, iets bereiken, de hemel voor zichzelf openen en daarom komt hij studeren.

Het maakt niet uit hoeveel er op zijn bankrekening staat en of hij succes heeft in zijn werk of in zijn persoonlijk leven. Hij heeft een ander probleem: hij moet de betekenis van het leven vinden, het doel ervan ontdekken.

Zo is het niet bij mensen, die via lichamelijke omstandigheden vooruit geduwd worden, bijvoorbeeld door geldgebrek, onrecht, jaloezie naar anderen, enzovoort. Deze negatieve omstandigheden duwen een mens naar voren, omdat hij erdoor lijdt.

Als mensen meer voortgedreven worden door lijden dan door een innerlijke stem of wens, die om ontwikkeling vraagt, kan je ze niet beloven, dat studie al hun problemen zal oplossen, omdat zo iemand zijn pijn niet verbindt met het uitzicht op een doel dat goed is: met de onthulling van het Goede Dat Goed Doet. En hij zal deze verbinding niet voelen, voordat hij uit het kwaad is gekomen.

Om dit te kunnen, moet een mens de aantrekkingskracht voelen van het goede, dat hij in het vooruitzicht heeft. Het enige goede, dat voor hem bestaat, is “eenheid”, “onderling garant staan”.

Dus je vertelt hem: “Als we ons met elkaar verbinden en het eens zijn over deze integrale, globale Natuur, zal dat goed voor ons zijn.” Maar in plaats van je te beroepen op de wetenschap van Kabbalah, verwijs je naar wetenschappers, politici, economen en andere experts. Je brengt hem in aanraking met feiten, die al geaccepteerd zijn en benadrukt worden door mensen, die in zijn ogen belangrijk zijn. Het gaat niet over samen met jou gaan zitten studeren, hij heeft andere plannen voor zijn leven. Hij verwacht, dat je hem een gepast antwoord gaat geven en richtlijnen voor de realisatie ervan.

Er staat geschreven: “Voed een jongen op, op de manier die bij hem past”. We moeten mensen benaderen op een manier, die ze aankunnen en begrijpen. We spreken vanuit de positie van de natuur en bewijzen, dat de crisis het gevolg is van de globale, integrale wereld. We verzamelen de meningen van professionals en de resultaten van wetenschappelijk onderzoek en combineren dat tot een beeld van de crisis en de oplossing ervoor.

Het probleem is, dat de mensheid zich niet bewust is van de moderne wereld en er daarom niet aan kan wennen. Wij kunnen alleen het juiste pad inslaan als we ons gaan verenigen. Tienduizenden knappe koppen, de knapsten van de mensheid, spreken hier al over. En wij moeten hun woorden laten horen aan de wereld, omdat de wereld hen misschien zal geloven. Zij beweren, dat een verandering ten goede alleen mogelijk is, als de mens verandert. En deze boodschap zal tenminste door een deel van het publiek begrepen worden.

De Dag Van Liefde Na De Dag Van Vernietiging

Dr. Michael LaitmanVraag: Waarom spreken we over haat, terwijl de meeste mensen geen haat voelen voor elkaar, maar alleen onverschilligheid?

Antwoord: Als ik denk, dat het gras op het gazon van de buurman groener is dan bij mij of als ik jaloers ben op zijn nieuwe auto, gaat het over haat. Omdat ik mijn welzijn afmeet aan mijn omgeving en als de vergelijking niet in mijn voordeel uitvalt, veroorzaakt dat een gevoel van haat naar anderen in mij.

Hun succes brengt mij ertoe, dat ik me slecht voel en lijd. En van nature haat ik hen daarom. Je kunt je er niet bewust van zijn, maar het is wel zo.

Ik kan onmogelijk onverschillig staan ten opzichte van anderen, omdat we onderling verbonden zijn in één systeem en ik vergelijk mijn situatie ongetwijfeld met die van anderen. Van nature willen we de ander zien als lager dan onszelf en iedereen moet ons van dienst zijn. Als je dit niet begrijpt, ben je je dit gewoon nog niet bewust.

Het is niet eenvoudig om haat te ontdekken. De Berg Sinaï (de berg van haat) en het ontvangen van de Torah bereik je pas na een heel lange voorbereidingstijd: de slavernij in Egypte en de tocht door de woestijn. Zolang je je gevoel van haat niet hebt ontdekt, heb je de Torah nog niet nodig.

Er zijn veel mensen op de wereld, die denken dat ze rechtvaardig zijn en dat ze anderen niets slechts toewensen, maar dat ze houden van anderen. Ze voelen gewoonweg hun haat niet. Als ze werkelijk zouden proberen om anderen lief te hebben, zouden ze ontdekken hoeveel ze hen haten. Een mens moet door de Egyptische ballingschap heen om haat te ontdekken.

Daarom hebben we de “dag van liefde” (Tu B’Av, de 15e Av) na de dag van vernietiging, de 9e Av. Nadat we het kwaad hebben onthuld, de enorme, vreselijke crisis, de haat tussen ons, volgen er 5 dagen (5 niveaus), waarin we onszelf corrigeren en liefde bereiken. Het gebeurt alleen op deze manier!

Daarom is het zo, dat als een man en zijn vrouw, in het dagelijks leven, geen ruzie hebben, ze hun liefde niet kunnen ontdekken. Soms ruziën mensen opzettelijk, ze doen het instinctmatig om daarna de liefelijkheid en het genieten van hun relatie weer te voelen door het goed maken. Onverschilligheid is het ergste wat er bestaat.

De Eenheid Van De Wereld: Virtueel Of Echt?

Dr. Michael LaitmanDe juiste betekenis van de begrippen globalisatie, integratie en eenheid van de wereld is metafysisch, spiritueel en virtueel, het is iets wat je niet kunt zien of “aanraken”. Deze eigenschappen gaan veel verder dan wat wij gewoonlijk beschouwen als de fysieke wereld.

Wie kan mij de werking van deze eigenschappen, krachten en processen in onze wereld laten zien? En waar? Hoewel we spreken over de globale wereld, de realiteit ervan en de globale processen erin, dit alles wordt toch nog steeds ervaren als meer virtueel. Het is al met al nog niet duidelijk doorgedrongen tot de actuele realiteit. In onze verbeelding maken we een virtuele voorstelling, die we wellicht idealiseren en we verbinden Utopia met de werkelijkheid en met wat we veronderstellen. Maar hoe verantwoord is deze benadering?

Feitelijk is het zo, dat we nooit iets tot stand kunnen brengen, als we ons niet eerst voorstellen hoe het er in de toekomst uit zal zien. We moeten ons een voorstelling maken van de toekomst, maar ons tegelijkertijd laten leiden door realistische aannamen met betrekking tot wat we ons voorstellen. We moeten voorbeelden uit de natuur nemen, die alomvattend is en compleet, en onze toekomstige maatschappij volgens die principes tot stand brengen.

De totaliteit van de problemen waar de mensheid nu voor staat, duidt erop dat het nodig is om deze problemen gezamenlijk op te lossen. Er is vandaag de dag geen enkel probleem, dat plaatselijk is. De natuur spoort ons aan om ons bewust te worden van onze totale, onderlinge afhankelijkheid. De globalisatie, die steeds zichtbaarder wordt, dwingt ons ertoe onze nationale en regionale belangen te beperken en ons in de eerste plaats bezig te houden met de oplossing van de globale, gezamenlijke problemen.

De behoefte aan integratie ten bate van de gehele mensheid, vereist een voortdurend overleg tussen de vertegenwoordigers van elk land, op gelijke basis. In één organisme zijn alle delen gelijkwaardig. Ieder presenteert de problemen, waarvan hij vindt dat ze opgelost moeten worden en de mate van het gewicht van elk probleem wordt gezamenlijk vastgesteld, zoals in een gezin waarin besproken wordt welk probleem eerst moet worden opgelost en in welke volgorde de andere problemen moeten worden opgelost. Alleen door het feit te accepteren, dat we globaal met elkaar verbonden zijn en dit te zien als de belangrijkste voorwaarde, zullen we de juiste benadering voor het oplossen van problemen ontwikkelen.

Als we dit niet doen, zullen we tegen onze wil in, afglijden naar oorlog, wat het gevolg zal zijn van de weigering om met elkaar te overleggen. Niet speciaal een “hete” of zelfs een “koude” oorlog, maar een onmerkbare, bestendige, informatieve invloed op het bewustzijn van mensen in een bepaald land, met het doel om het beeld van de wereld dat ze hebben, te verstoren, evenals hun traditionele opvattingen en waarden. Het ervaren van het effect van dit informatieve wapen, kan variëren van emotioneel onbehagen en emotionele onveiligheid tot de verstoring van de fundamentele infrastructuur.

Natuurlijk zullen we een integrale, onderling verbonden maatschappij bereiken, omdat dat het doel is van de ontwikkeling zoals de natuur dat wil, of wij dit nu bereiken via een goed scenario of een slecht scenario. Het streven van de mensheid naar eenheid is een natuurlijke uitdrukking van een levend systeem, Maar dit natuurlijke proces kan niet op een kunstmatige manier versneld worden. Het moet bewust en vrijwillig plaatsvinden, anders verandert het in een project dat met dwang wordt uitgevoerd door de autoriteiten.

Daarom ligt het zwaartepunt bij de educatie van mensen, zodat ze in staat worden gesteld om de nieuwe wereld, waarin we ons nu bevinden, begrijpen. Er moet werkelijke kracht worden opgebouwd in de vorm van een universeel, wereldwijd, informatief, educatief systeem, een soort massamedium. Juist omdat de totale realisatie van de nieuwe maatschappij, feitelijk van de mensheid, zal plaatsvinden via virtuele kanalen, is het noodzakelijk om eerst het probleem op te lossen van het juiste gebruik hiervan.

Balans Leidt Tot Ontwikkeling

Dr. Michael LaitmanBaal HaSulam, “De Vrede”: De Natuur heeft een wonderbaarlijke, veilige basis voorbereid in de baarmoeder van de moeder, zodat geen vreemdeling het nieuwe leven kan beschadigen. Het voorziet in elke behoefte, zoals een goed opgeleide nanny, die altijd beschikbaar is …. Zoals een liefhebbende moeder is de baarmoeder zo liefdevol voor het kind, dat het later toegewijde mensen, “Moeder” en “Vader”, genoemd, kan vertrouwen, zij helpen het kind in de dagen, dat het nog afhankelijk is, tot het groeit en zelfstandig kan leven ….

Maar zij, die de werkelijkheid beschouwen vanuit het perspectief van de behoefte voor de instandhouding van het bestaan, zien een grote wanorde en verwarring, alsof er geen bestuurder is en geen leiding ….

Houd in gedachten dat deze tegenstrijdigheid, die ieder gevoelig, welopgevoed mens ziet, de mensheid sinds de oudheid bezighoudt, tot in onze dagen toe. Er bestaan veel theorieën om deze twee ogenschijnlijke tegenstrijdigheden in de Voorzienigheid uit te leggen.

Aan de ene kant zien we de wijsheid van de natuur en hoe toegewijd zij is aan elk schepsel. De natuur brengt elk element, het een na het ander, met zorg tot ontwikkeling. Kijk maar naar de structuur van organismen, naar hun vermogen tot groei, tot het zorgen voor nageslacht en de interactie. Alles is zo gemaakt, dat het deel uitmaakt van een integraal model, elk mens heeft zijn eigen plaats en is in balans met anderen. Als we de wereld konden zien, zoals deze in balans is, niet verstoord door de menselijke alleenheerschappij, zouden we een wonderbaarlijk systeem ontdekken, één dat niet statisch is, maar in perfecte balans om de schepping verder tot ontwikkeling te brengen.

We zien echter de oorzaken van deze ontwikkeling niet en we begrijpen niet waarom alles precies moet zijn zoals het is. Daarom begrijpen we de fasen van het pad niet. Bovendien kijken we naar alles door het prisma van ons egoïsme en beoordelen we volgens onze criteria. Daarom zien we de wereld op zijn kop, alsof we alles hebben omgedraaid naar onze eigen waarneming.

Vanuit wetenschappelijk onderzoek is het echter duidelijk, dat de natuur, om de soorten te ontwikkelen, alle systemen heeft geschapen, voortgebracht en gevormd, die zorgen voor de ideale omstandigheden om tot creatieve ontwikkeling te komen.

Maar anderzijds doet zich een probleem voor met betrekking tot het daaruit voortgekomen bestaan. Als een onderdeel van de natuur opgroeit en op “eigen benen komt te staan”, begint het te vechten om te overleven en zonder de hulp van de ouders in de omgeving te integreren. Dit overkomt elk levend schepsel, maar bij mensen neemt het de meest problematische vormen aan, omdat een mens zich moet voorbereiden voor het leven in een maatschappij die complex en onnatuurlijk is, opgebouwd uit talrijke mechanismen. Afgunst en machtshonger laaien in de mens op en dwingen hem in een richting, die tegengesteld is aan andere mensen. Anderen lijken succes te hebben, terwijl hij achter lijkt te blijven, door zijn karakter of vanwege de omstandigheden.

De natuur die zoveel zorg had voor ons toen we opgroeiden, plaatst ons nu in omstandigheden die ons brengen tot inspanningen om te overleven. Bestaat de Schepper dan of niet? Als alles goed was, zouden we zeggen: “Dank God.” Maar als alles niet goed is, wat kan je dan zeggen?

Dit is het probleem dat Baal HaSulam hier voor ons beschrijft, voordat hij ingaat op inspanningen om het op te lossen.

From the Daily Kabbalah Lesson 7/31/11

Tot De Elite Doordringen

Dr. Michael LaitmanVraag: Hoe zullen de veranderingen plaatsvinden in het onderwijssysteem – op initiatief van de regering van bovenaf of door druk van de massa van onderaf?

Antwoord: Leiders zijn alleen maar bang om hun eigen positie te verliezen en voor niets anders.

Wanneer de menigte de straat op gaat en aan die posities begint te morrelen en wanneer ze meer serieuze acties beginnen uit te voeren dan alleen auto’s in brand te steken, beginnen de leiders naar hun eisen te luisteren. Tenslotte zullen de leiders met hen moeten instemmen. De vraag is: Zullen we in staat zijn om hen onze uitleg te geven over de nodige maatregelen? We moeten dit zoveel als we kunnen proberen.

Op de een of andere manier moeten we doordringen tot de leiders, maar van twee kanten: van onderaf door de menigte die de straat opgaat en van bovenaf op een directe manier. Tenslotte spreken we hier van een globale bestudering van de wereld, over veranderingen in het onderwijs, en over het opbouwen van een wereldwijd systeem van educatie, waarin iedereen studeert terwijl men er een bepaald salaris voor ontvangt, genoeg om rond te komen.

Deze studie zal plaatsvinden in plaats van werken, maar in werkelijkheid zal het de menselijke arbeid in spirituele zin worden. Iedere persoon zal het Licht, al naar gelang zijn krachten en kwaliteiten, aantrekken en dit zal zijn beloning zijn. Tenslotte bevat het Licht alle overvloed die er maar bestaat.

Hoeveel mensen zijn er nodig om alle inwoners van de aarde te bevoorraden met de vitale benodigdheden? Kleding, voedsel, bouw, diensten – alles wat er nodig is in het raamwerk van een normaal bestaan? Bijvoorbeeld: mensen zullen een halve dag werken en een halve dag studeren en dit zal door iedereen worden gedaan.

Dit kan echter alleen worden bereikt door middel van de leiders, of duidelijker gezegd, door de publieke opinie, door mensen die nadenken, inclusief wetenschappers, sociologen, politieke wetenschappers en al degenen die boven de menigte uitsteken, maar niet te hoog. Want tenslotte wordt de top bezet door degenen die de wereld “vernietigen”, terwijl wij in de eerste plaats spreken over universitaire kringen.

Van het 4e deel van de  Daily Kabbalah Lesson 5/26/11, “Preface to the Wisdom of Kabbalah”

Verwant Materiaal (Engels):
Education For The New World
Appeal Directly To A Person
Learning To Love

Geloof De Zoete Beloftes Van Haman Niet

Dr. Michael LaitmanTijdens de expansie van het Licht van Boven naar beneden Van Keter, naar Hochma, en naar Bina zou er eigenlijk een stop hebben moeten plaatsvinden omdat Bina al de kwaliteit van het geven is dat niets nodig heeft voor zichzelf. Dus hoe is het mogelijk om verder te ontwikkelen?

Dat gebeurt wanneer Bina het verlangen van de Schepper, in Keter, om zich te verenigen voelt. Dus Bina is verdeeld in GAR en Zat, die een verbinding met Keter voelt en die daarom het ontvangen in zich ontwikkelt, met de bedoeling om te geven aan de lagere. Anders zou verdere ontwikkeling niet plaatsvinden.

Op dezelfde manier wanneer we naar boven klimmen en Bina bereiken, verkrijgen we eerst Galgalta Eynaim, de kwaliteit van het geven ter wille van het geven, Hafetz Hesed, genaamd Mordechai. Dat gebeurt wanneer we moeten besluiten hoe we ons verlangen om te genieten gebruiken. Voor ons is dat Zat de Bina, verbonden met onze Malchut van het gereflecteerde licht, de hoogste Sefira dat Keter van het Directe Licht bereikt.

Dit is het punt waar een beslissing moet worden gemaakt. Dit maakt het verschil van hoe het verlangen van Haman wordt gebruikt- egoïstisch of omwille van het geven. Als we beginnen met egoïstisch te schenken, dan kunnen we weer naar beneden terug. En als we het geven kiezen, dan kunnen we het verlangen van Haman gebruiken met de bedoeling van Mordechai dat betekent met de bedoeling om te geven.

Dit is het fatale punt van Purim. Pur betekent “lot” of geloof wanneer we beslissen: Wat moet ik nu doen? Wat wil zeggen, we moeten beslissen: In welke richting moet ik overhellen? Maar op dit moment is dat onmogelijk te begrijpen. We zien niet alle kwaliteiten van opzij, naast Mordechai. In de andere richtingen naast hem, wacht ons enkel totale duisternis. Dit is het ware punt van keuze en het is zeer dun. Tenslotte, hoe kan ik begrijpen dat het geven voor mijn eigen bestwil geen onderdeel van het programma van de Schepper is?

Daarom moeten we het einde bereiken totdat we zien dat Haman alle vormen van geven, die we hebben bereikt, heeft begraven. Anders zullen we niet voelen dat deze kwaliteit is verdwenen. We moeten voelen dat we kracht geven aan Haman, anders zal er niets van ons geven blijven bestaan.

Hetzelfde gebeurt er nu ook bij ons. Soms zijn we zo verward dat we denken dat we door het maken van bepaalde acties in staat zullen zijn om het doel te bereiken. We voelen nog steeds niet dat het ons volledig afscheidt van onze basis, van het geven, en niets anders dan egoisme blijft over, en al ons geven wordt gedaan voor eigen bestwil. Alleen wanneer we dit tot het einde verifiëren zullen we in staat zijn om te beslissen om Haman te vernietigen om uit zijn macht te komen.

In eerste instantie lijkt het dat het nuttig is voor onze vooruitgang in de richting van het doel, maar nu blijkt dat alles compleet tegenovergesteld is, en het kan je hele vooruitgang, het doel, en jouw hele weg vernietigen. Maar je ontdekt het pas aan het uiterste einde, wanneer je samen met het egoisme, Haman, doorgaat en het stiekem kleine porties van jou steelt en alles wegneemt, totdat je niets meer hebt. Dit is wat je ziet wanneer je geen keuze meer hebt. Je moet weglopen van zijn bewind.

We bevinden ons nog steeds op het pad van het lijden, waar Haman wordt gekleed in echte mensen of gewoon ideeën.

Van het 1e deel van de  Daily Kabbalah Lesson 3/20/11, Shamati

Verwante Materialen (Engels):
Haman And His Family
Purim: The End Of Correction
The Luminous Holiday Of Purim

Praktische Obstakels

Dr. Michael LaitmanOp het pad onthullen we diverse gebreken, en zo zou het moeten zijn. Het is echter een heel andere zaak wanneer ik in staat ben om ze met begrip te aanvaarden op grond van mijn voorbereiding en de steun die ik krijg van de omgeving. Dan zal ik de gebreken als een soort oefening zien. En een oefening zal niet langer een slecht iets zijn.

Wanneer ik op een probleem stuit, kom ik niet in paniek, of voel me zwak en verward. Integendeel, ik weet dat dit probleem aan mij is gegeven om het te overwinnen en een beloning te ontvangen. Het brengt me niet aan het wankelen om naar beneden te vallen, en snijdt me niet de pas af op het pad naar de goedheid.

De hele kwestie ligt in de voorbereiding, die me in staat stelt om alles te zien als een kans op vooruitgang, eerder dan een lawine van problemen waarvan we willen weglopen of zelfs ons leven willen beëindigen.

De toewijding aan het doel beslist alles. Wanneer ik in een vriendelijke omgeving ben, dan “hersenspoelt ” het mij en legt het mij uit dat alle gebreken aan mij worden geopenbaard als oefeningen voor iemand die wil groeien. Dan gebruik ik ze om te ontwikkelen. Bovendien ben ik blij dat de gebreken aan mij worden geopenbaard.

En vice versa, zonder de juiste opvoeding, zonder de steun en hulp van de omgeving, kan ik ze niet corrigeren en ze niet gebruiken als een trampoline om vooruit te springen. In plaats daarvan ben ik altijd ondergedompeld in het kwaad.

In verband daarmee wordt de mensheid geconfronteerd met vrije keuze: Hoe moet ik alles accepteren wat er op het pad onthuld wordt? Wanneer ik de problemen van tevoren herken, wanneer ik een omgeving prepareer voor mezelf en verlang om vooruit te komen, dan worden de gebreken voorzichtig onthuld. Ik begrijp ze al, ik ben er dan klaar voor, en accepteer ze als een teken van vooruitgang.

Vraag: Over welke gebreken hebt u het? Over de realisatie van kwaad in iemand zelf, of over tsunamis en andere natuurrampen.

Antwoord: wanneer je bent voorbereid heb je niet langer een tsunami nodig. Dan zullen de gebreken niet langer een probleem voor je zijn, maar uitdagingen. Ze zullen geen onopgeloste problemen zijn, maar taken. Zoals een zorgvuldig kind geen strenge maatregelen hoeft. In plaats daarvan laten we hem lego of een puzzel bij elkaar zoeken en ga zo maar door. Hij ontvangt geen moeilijk leven van ons, maar oefeningen die hij wil. Ook al doen ze hem soms een beetje zweten, ze geven hem ook plezier.

Verwante Materialen (Engels):
Turning Bitter To Sweet
Spiritual Endurance
Kabbalah Moments: “Overcoming Disturbances”

Vanuit Leegheid Bouwen Wij

Dr. Michael LaitmanBaal HaSulam, “Vrede in de Wereld”: Het collectief en het individu zijn een en hetzelfde. Het individu ondervindt geen schade als hij zich onderwerpt aan het collectief, omdat de vrijheid van het collectief en de vrijheid van het individu ook een en het zelfde zijn. En evenals zij het goede delen, delen zij de vrijheid.

Dit wordt langzamerhand onthuld, vanuit ontkenning, vanuit afwijzing. Het wordt in duisternis onthuld, zonder dat de mens gedwongen wordt tot correctie of, in andere woorden: alleen in de vorm van lijden om ons in staat te stellen om tot begrip en inzicht te komen en vanuit onze eigen vrije keuze in te stemmen met wat we te doen hebben en met hoe we de natuurwetten moeten accepteren.

We moeten ze niet op een instinctieve manier accepteren of omdat we nou eenmaal niet anders kunnen, zoals dat plaatsvindt op het levenloze, vegetatieve en animale niveau, maar vanuit een gevoel van instemming en verlangen. We moeten ernaar verlangen in een mate dat we, zelfs als we niet onderdrukt zouden worden door lijden, er nog steeds naar zouden streven.

Daarom wordt het lijden aan ons onthuld. Het brengt ons naar een lege plaats waar we beginnen te zoeken en op deze manier, vanuit de duisternis, bouwen we zelf het goddelijke systeem. Ik voel dat ik in een vacuüm ben en daar vind ik het weefsel en onderlinge verbindingen, bouwstenen van het toekomstige bouwwerk en ik begin ze op hun juiste plaats te leggen.

Ik construeer een gebouw en in het proces van deze constructie, die al bestaat, voel ik de Natuur aan mijn zijde. Maar het is alsof ik dit systeem zelf bouw en het tot uitdrukking breng in geven, in de duisternis.

Zo schep ik en verkrijg ik het gehele systeem van het universum. En dan begrijp ik de gehele werkelijkheid tot in het kleinste detail, ik begrijp en voel de Kracht die deze werkelijkheid geschapen heeft en ik verenig mij met de Schepper, totdat de totale perfectie is bereikt.

Het proces van de constructie ervaar ik echter als lijden. Ik word onder druk gezet met het doel mij te laten nadenken: Hoe kan ik de leegte vervullen, hoe moet de structuur van het systeem eruit zien? Ik moet op zoek gaan naar de wijze waarop elke verbinding gemaakt moet worden. Kabbalisten schrijven ons over de intentie ten behoeve van geven en wij zeggen verstandige dingen in de les over de juiste benadering van het leven, maar we weten niet hoe we dit alles tot stand moeten brengen. Zelfs als je alle teksten uit je hoofd zou kunnen opzeggen, zou dit je niet helpen.

Alleen door het Licht dat corrigeert aan te trekken, word ik een beetje wijzer vanuit mijn gecorrigeerde eigenschappen en begrijp ik hoe ik het systeem kan bouwen. Ik ben het materiaal ervan en daarom begin ik met anderen correct om te gaan. Dit is mijn constructie. Op deze manier corrigeer ik mezelf en bouw ik het systeem.

Daarom zullen we nu en in de toekomst alleen negatieve impulsen krijgen, namelijk: lijden. Er kan ons niets anders gegeven worden dan lijden, omdat we anders de mogelijkheid niet zouden hebben om zelf aan het systeem te werken.

En dat betekent, dat we door de verspreiding van de wetenschap van Kabbalah en door de uitleg van deze dingen aan de wereld, in staat zullen zijn om de omvang van het lijden en de tijd, die nodig is om de invloed die het op ons heeft te “verteren”, te verminderen. Het maakt niet uit in welke mate iemand luistert en hoeveel kennis hij verkrijgt, dit zal hem nooit vrijstelling geven van de gelegenheid om persoonlijk mee te doen aan het bouwen van het systeem.

We moeten alle delen van de Wereld van Oneindigheid tot eenheid brengen en we moeten dit zelf doen. Je kan niet zomaar schreeuwen: “Geef me perfectie!” Je moet weten wat daar precies voor nodig is en waar je precies behoefte aan hebt op het niveau waarop je bent. In de verschillende fasen van het pad roep je je vragen uit op een verschillende manier – je roept het uit of jou de krachten ervoor gegeven worden.

Van het 4e deel van de  Daily Kabbalah Lesson 3/15/11

Verwante Materialen (Engels):
What You Have Inside Is What You Get Outside
Spiritual Freedom Of An Individual
A Means Of Last Resort

Waar Is Het Genot?

Dr. Michael LaitmanVraag: Waarom maken de dalingen een veel grotere indruk op onze sensaties dan de stijgingen?

Antwoord: Het is omdat we egoïsten zijn. We zijn geschapen uit de wil voor genot, die plezier of lijden ontvangt. Tussen hen is geen middenweg, en daarom, zelfs als ik me in een neutrale staat bevind waar plezier en lijden beiden afwezig zijn, voel ik me slecht. Ik mis plezier. Ik eis altijd een positief; nul is niet genoeg voor mij.

Dit is waarom een persoon ontevreden is. Hij heeft een thuis, een baan, genoeg eten, maar hij mist nog steeds iets. Of het gras is groener bij zijn buurman, of het leven is ontdaan van enig betekenis en doel.

Ons egoïstisch verlangen is niet tevreden met wat het heeft. Als resultaat lijden we aan het ontbreken van een toevoeging, en deze toevoeging moet zeker groeien als onze egoïsme groeit.

Hiernaast,  is onze bron de Schepper die ons geschapen heeft. Hij is de enige en onvervangbare Ene, en ieder van ons voelt op dezelfde manier. Dus waar kunnen we voldoening vinden voor iemand die zo uniek is?

Dit is waarom we nooit voldoening zullen vinden, niet door plezier, en ook niet door de juiste zelfrealisatie. Dit is de natuur van het egoïsme. De kleinste daling is al genoeg voor onze heldhaftigheid om te verdwijnen in ijle lucht. We zouden toestemmen met alles, alleen maar om het lege gevoel van binnen te vermijden!

Het verlangen voor plezier hangt helemaal af van het Licht. Zolang het Licht ontvangt is het vol met energie, zelfs als er geen begrip is waar die energie vandaan komt. Maar zodra het Licht ietsje verder verdwijnt, voel je hulpeloos en zou je instemmen met alles om de situatie op een bepaalde manier te corrigeren.

Kijk naar de wereld; er is terrorisme, moord, diefstal en leugens. Het lijkt erop dat als je ieder persoon geeft wat hij wilt, niemand iets slecht zou doen. Dus wie heeft de schuld? Is het de Schepper, die Zichzelf niet onthult en daarom slechte dingen oproept. Alles wat overblijft is om de juiste conclusies te maken van Boven.