Category Archives: Grootheid van de Schepper

De Allereerste Zorg

laitman_572_03Vraag: Kan ik er vanuit gaan dat de eenheid van alle ontzag die wij voelen, van onze gezamenlijke angst tot één enkele angst, de Schepper tussen ons creëert.

Antwoord: Door onze angst – beter gezegd: vrees – creëren wij de Schepper niet, maar wel de eerste voorwaarde voor Zijn onthulling.

Wij spreken over angst als het gaat over ons materiële bestaan, maar vrees is een voorwaarde die boven ons fysieke leven uitgaat, wanneer ik ontzag voel en mij vanuit dat gevoel afvraag of ik de mogelijkheid zal krijgen om in de eigenschap van geven te leven. Mijn zorg gaat zelfs niet eens hierover omdat dit al enigszins egoïstisch is, maar over de zorg of mijn ontzag de mogelijkheid biedt aan het Licht om door mij heen naar anderen te stromen, als door een doorgeefkanaal.

Mijn zorg of ik een kanaal voor het Licht kan zijn voor de rest van de wereld is het juiste ontzag. Als een mens onophoudelijk dit voor ogen houdt, bevindt hij zich al dichtbij een goede staat en verbindt hij zich met anderen in één intentie. Dan hebben wij een mogelijkheid om een wijd kanaal te worden om het Licht door te geven, een Kli waarin wij de Schepper zullen voelen.

Daarom voel ik voortdurend ontzag en vraag ik mij af of ik in staat zal zijn om al het goede door mij heen te laten stromen, alle correctie die de Schepper aan de hele mensheid wil geven. Ik wil alleen maar een middel zijn om de Krachten, die bedoeld zijn voor de correctie van anderen, door te geven.

From the Convention in St. Petersburg “Day One” 9/19/14, Workshop

 

Kom Dicht Bij Mij

Dr. Michael LaitmanHet lied ‘Want Gij Hebt Mijn Ziel Gered’ (Ki Hilatsta Nafshi) is een lied van dankbaarheid van een mens toen hij opsteeg naar het niveau waarop hij was geschapen, boven deze wereld, van een mens die tenslotte het antwoord heeft gevonden op de betekenis van het leven.

Onze ziel is gevormd op de hogere niveaus van kennis, net zoals het lichaam van een embryo zich in de baarmoeder bevindt. De ziel wordt langzamerhand gevormd, daalt neer en wordt steeds grover, gekleed in gewaden die de materie steeds dichter naderen totdat de ziel het fysieke lichaam binnengaat.

Het bereiken van spiritualiteit gaat over het opstijgen naar de niveaus waarop je ziel is gevormd. Je komt daar steeds dichter bij de oorsprong van je ziel, de basis, en je ontdekt waarom je een bepaald lot hebt, wat er voor je is voorbereid, niet alleen in dit leven maar in een hele reeks levens, totdat je je spirituele potentieel helemaal hebt voltooid en je je ziel naar de staat brengt die was voorbestemd.

Wanneer een mens de oorsprong van de ziel bereikt, geeft hem dat het antwoord op de vraag hoe hij moet leven. Dit is van het grootste belang, vooral in deze tijd waarin we volkomen verdwaald zijn en niet weten wat we met ons leven moeten beginnen.

Dit is een lied van dankbaarheid aan de Schepper omdat hij je heeft opgeheven naar de oorsprong van je ziel en je heeft toegestaan om je ziel te bereiken.

Dit lied gaat erover dat je dichter bij de Hoge Kracht komt, bij de oorsprong van je ziel, dat je dat hoge niveau mag bereiken waarop een mens de dialoog aangaat met de Schepper en hoort dat de Schepper hem roept: “Kom dicht bij Mij.”

From KabTV’s “Conversations with Michael Laitman” 2/09/14

 

Een Fulltime Baan

Dr. Michael LaitmanVraag: Wat zijn nu precies de handelingen die ik moet uitvoeren om eenheid te bereiken en de eigenschap van geven?

Antwoord: Onze enige vrije handeling is ons verbinden met de groep, hoe sterker hoe beter.

Maar fysieke handelingen betekenen geen eenheid. Het gaat over innerlijke eenheid: “Waar doe ik dit voor?”

Als ik mij probeer te verenigen met de anderen moet ik mij constant tot de Schepper wenden: “Help mij om eenheid te bereiken!”

Ik sleep Hem mee naar de les, naar Yeshivat Haverim, ik wil dat Hij altijd vlakbij me is. Ik vraag de Schepper om dit voor mij te doen en ik laat Hem zelfs geen minuut los.

De Hogere Kracht moet mijn verzoek uitvoeren omdat Hij dit nu juist wil, zoals een volwassene goede omstandigheden wil scheppen voor de ontwikkeling van een kind. Maar er is geen ergere situatie dan wanneer een kind zich niet wil ontwikkelen, dit is onze situatie. Wij maken ons geen zorgen over onze staat, maar de Schepper wil dat wij altijd blijven vragen!

Het is voor mij dus nodig om te weten dat mijn werk bestaat uit verbinden met de groep en de spirituele wereld in deze connectie ontdekken.

Dit werk doe ik samen met de Schepper. Ik blijf Hem steeds naar me toetrekken, zoals er geschreven staat: “Kom mee naar Farao.” Dit is het enige wat ik te doen heb!

Waar ontbreekt het ons dan aan? Allereerst zijn we teleurgesteld in onze eigen mogelijkheden. Ten tweede gaat het om vertrouwen dat de Schepper ons kan helpen. Ten derde: aan Hem vragen om de handeling te voltooien.

Hij is altijd Degene die de handeling uitvoert. Daarom wordt ons werk Avodat HaShem (het Werk van HaShem) genoemd. Wat een paradox. Ik ben aan het werk, ik span me in, maar het werk wordt het Werk van de Schepper genoemd. Het enige wat ik doe is de aanzet geven!

Maar ik moet heel hard werken om te ontdekken wat Hij precies voor mij moet doen. Het Licht voert de handeling uit, maar ik moet me op de juiste plek bevinden en zeggen: “Handel hier!” Hij voert de handeling uit als ik de juiste plaats heb gevonden van de handeling.

Daarbij maakt het niet uit waar ik ben en wat ik aan het doen ben, of ik nu in de groep ben, in de les, thuis, aan het werk of onderweg. Dit doe ik altijd. Hieruit bestaat ons praktische werk.

From the lesson 11/12/10, “Letter 57” Baal HaSulam 

 

Onzichtbare Geschenken

Dr. Michael LaitmanVraag: Waarom hebben we de hoop op verlossing nodig, is dit onmogelijk zonder onze hoop?

Antwoord: Het is eenvoudigweg nodig om te voelen hoezeer we hier behoefte aan hebben. Zolang we geen behoefte aan iets voelen, is er geen kli (vat), dan zijn we niet gereed voor de gewenste vervulling.

De Schepper is bereid om ons zoveel geschenken te geven als we willen. Hij vraagt van ons slechts één ding: dat we ernaar verlangen, anders voelen we de geschenken niet. Als je een geschenk aan iemand geeft waar hij geen behoefte aan heeft, zal hij de waarde ervan niet voelen.

Dus we moeten het gemis ervan bereiken en dan ontdekken wij dat het geschenk al is gevonden, het is vlakbij ons, in de lucht. De hele ruimte om ons heen is gevuld met geschenken, je ziet het gewoon niet en je kunt je niet voorstellen wat hier gebeurt. Alles is al gevonden, je hebt alleen de behoefte ernaar nodig.

Het is alsof ik mijn bril afzet en niets voor me zie. Hoe is het mogelijk om aan iemand in deze omstandigheden een geschenk te geven? Het Hogere Licht is in absolute rust, maar het geschenk wordt onthuld in een verlangen dat geschikt is voor het Licht. Bereid je verlangen voor en het geschenk zal worden onthuld.

Er is geen behoefte om aan de Schepper te vragen: “Geef me, geef me!” Op het moment dat ik mijn behoefte ga voorbereiden, ontdek ik dat ik niet bereid ben om dit te doen en dan zal ik aan de Schepper vragen: “Help me om vorm te geven aan mijn verlangen naar het geschenk dat U voor mij hebt bereid.” Dan zal de Schepper helpen.

Maar zolang ik het verlangen niet gevormd heb, zal ik het geschenk niet voelen. Het verlangen moet precies overeenkomen met het geschenk, het Licht. De verlossing komt niet zo lang ik er geen volledig verlangen naar heb, naar een behoefte aan de Schepper, de Koning van de wereld, dan is er geen gevoel van ballingschap. Gescheiden zijn van de Schepper betekent de dood voor mij! Hij moet in mijn wereld ontdekt worden, anders zal ik niet in staat zijn om te krijgen wat ik zozeer nodig heb.

Als ik dit gevoel van ballingschap niet heb, hoe kan de verlossing dan komen? Hoe kan het geschenk worden onthuld als ik er geen behoefte aan heb? Ik moet het gevoel hebben dat ik een groot verlangen heb om te geven en als ik nog niet zover ben gekomen, ben ik wel gedwongen om te vragen of de Schepper mij redt en Zijn grootheid onthult.

Ik heb Zijn onthulling nu niet nodig, anders zou ik op een egoïstische manier van Hem gaan genieten, integendeel, ik heb het gevoel van Zijn Grootheid nodig. Dit is het enige wat ik vraag! Net zoals het belangrijk voor mij is om op vakantie te gaan of me te ontspannen op het strand, moet ik constant aan het verlangen om te geven denken en me ervan bewust zijn dat ik de Grootheid van de Schepper nodig heb om zover te komen.

Mijn verlangen heeft nodig dat het een vorm krijgt die passend is bij de onthulling van de Schepper. Ik wil aan de Schepper geven, in mijn verlangen voelen hoe ik aan Hem geef, dat Hij door mij vreugde ontvangt en op die manier aan mij geeft. Zo zijn wij samen met Hem in deze intentie, in gehechtheid aan elkaar, in wederzijds geven.

Het maakt geen verschil wie geeft en wie ontvangt. De Schepper geeft en ik geef, Hij geeft en ik geef, we zijn gelijk. Het is niet belangrijk wie als eerste en wie als laatste geeft, als er liefde tussen ons is, zijn onze handelingen volkomen gelijk. Dat Hij de Schepper is en ik het schepsel ben, verliest elke betekenis. Is het kind minder belangrijk voor zijn moeder dan zij zichzelf vindt?

Vraag: Volgt hieruit dat de Schepper ook ontvangt?

Antwoord: De Schepper ontvangt vreugde van mij. Maar waarin ontvangt Hij vreugde als Hij geen verlangen om te ontvangen heeft? Hij geniet van mijn verlangens! Je kunt het vergelijken met een moeder die van haar baby geniet omdat het goed met hem gaat. Haar vreugde wordt in het kind gevonden.

Nu kunnen we begrijpen hoe groot ons verlangen naar genot is. In ons is het verlangen al aanwezig om aan de Hogere te geven en zo begint en eindigt alles met ons verlangen.

From the 5th part of the Daily Kabbalah Lesson 4/29/14, Writings of Baal HaSulam

 

“Het Verheugde Mij Om In Zijn Schaduw Te Zitten”

Dr. Michael LaitmanBaal HaSulam Shamati 8: ‘Wat is het Verschil tussen een Schaduw van Kedusha en een Schaduw van de Sitra Achra’. Er staat geschreven: “Het verheugde mij om in Zijn schaduw te zitten en Zijn vruchten waren zoet voor mijn verhemelte.” Met andere woorden: er wordt gezegd dat alle verborgenheden en moeilijkheden die een mens voelt, er zijn omdat de Schepper hem deze situaties heeft gezonden zodat hij een plaats heeft om boven de rede te werken.

Als een mens de kracht heeft om dat te zeggen, namelijk dat de Schepper dit alles bij hem teweegbrengt, komt dit hem ten goede. Dit betekent dat hij daardoor zijn werk kan gaan doen om te geven en dat hij niet voor zichzelf werkt. Dan gaat hij zich realiseren, dat wil zeggen ‘geloven’,  dat de Schepper juist aan dit werk vreugde beleeft, werk dat volledig boven de rede verricht wordt.

Hieruit volgt dat een mens niet bidt tot de Schepper met de vraag of de schaduwen van de wereld zullen wijken. Maar hij zegt: “Ik begrijp dat de Schepper wil dat ik Hem op deze manier dien, geheel boven de rede.” Dus bij alles wat hij doet, zegt hij: “Natuurlijk verheugt de Schepper zich in dit werk, dus waarom zou ik me bezorgd maken als ik in een staat van verborgenheid van Zijn Aangezicht werk?”

Omdat een mens wil werken om te geven, omdat hij de Schepper vreugde wil brengen, voelt hij zich niet verlaagd door dit werk, hij heeft namelijk niet het gevoel dat hij zich in een staat van verborgenheid van Zijn Aangezicht bevindt en dat de Schepper zich niet zou verheugen over dit werk. In plaats daarvan stemt hij in met het leiderschap van de Schepper, wat betekent dat hij – hoewel de Schepper wil dat een mens het bestaan van de Schepper voelt tijdens het werk – er met zijn hele hart mee instemt. Dit is zo omdat hij niet uitgaat van wat hij zelf aangenaam vindt, maar hij vraagt zich af wat het verlangen van de Schepper is. Zo brengt deze schaduw hem leven.

Geloof boven de rede betekent dat je alles wat er met je gebeurt, opvat als gezonden door de Schepper, de Ene Verenigde Kracht waarnaast niets anders bestaat, Goed dat Goed doet, ondanks het feit dat je het anders voelt. Ons gehele werk bestaat eruit dat wij ons realiseren dat wij niets zelf doen en dat ook niet willen, niet in de uiterlijke wereld en niet in onze binnenwereld, niet met onze handen en voeten of met de gereedschappen van deze wereld, niet met onze innerlijke verlangens en gedachten, maar dat wij in plaats daarvan met alles wat wij op dit moment hebben instemmen. Dan zal dit ogenblik genoemd worden: het einde van de correctie.

Tot aan het ogenblik dat wij de gevoelens hebben bereikt dat wij ons in de beste staat bevinden, onder de controle van de Goede Kracht die zowel aan rechtvaardigen als aan zondaren het goede brengt, zullen de schaduwen in de wereld blijven bestaan. De Schepper zal ons naar staten leiden die ons ertoe zullen brengen dat wij onszelf zullen willen veranderen. Tenslotte komen we tot het begrip dat ons werk volkomen tegengesteld is aan wat wij dachten, het gaat over een verandering van houding naar onze waarneming van het hoogste Bestuur, de Heer over deze wereld, zodat wij naar Zijn schaduw verlangen.

Alles wat wij ontvangen wordt door ons gewenst hoewel het zich in een onaangename vorm aandient, want dit is een schaduw, het is verborgenheid. Maar innerlijk werken wij in geloof boven de rede zodat deze vruchten zoet worden voor ons. Hieruit bestaat onze gehele correctie.

Alles begint bij het bewustzijn dat alles wat gebeurt van de Schepper afkomstig is, waarbij we niet alleen maar deze woorden horen, maar het innerlijk ook zo voelen. Wij moeten de Schepper niet om Zijn onthulling vragen, maar wel om het vermogen om te kunnen beseffen dat alles van Hem komt. Dan zal een mens er blij mee zijn dat hij kan werken in geloof boven de rede en zal hij alle slechte staten accepteren als de beste staten, de onaangename als aangenaam, tot op het moment dat alle staten aangenaam zijn voor hem.

Dit betekent dat hij geloof heeft bereikt. Er verandert niets in de wereld, alleen wordt het volmaakte bestuur van de Schepper aan een mens onthuld. Dit is het enige wat deze wereld tot een hogere, volmaakte wereld maakt.

Het blijkt dat er geen uiterlijke veranderingen nodig zijn, geen extern werk, niet met onze handen en voeten, niet op de manier waarop wij ons het spirituele werk voorstellen. Uiteindelijk kunnen we alles samenbrengen tot één staat: het contact van de mens met de verborgen Leiding. Dit contact wil hij voortdurend vasthouden en hij vraagt om geen enkele verandering: een mens wil de verborgenheid blijven ervaren.

Eerst vroeg hij om onthulling, maar nu wil hij dat de verborgenheid blijft bestaan. Al zijn verlangen, alle energie waarmee hij op zoek is geweest naar onthulling, verandert hij in het tegenovergestelde, zodat onthulling niet plaats zal vinden. Want onthulling kan al zijn onzelfzuchtige verlangen en heel zijn relatie tot de Schepper teniet doen, hem het werk boven de rede ontnemen. Daarom wil hij deze afstand, waarover hij bezorgd was, in stand houden zodat hij onafgebroken in verbinding is met de Schepper die boven dit alles aanwezig is.

From the Preparation to the Daily Kabbalah Lesson 7/29/13

 

De Belangrijke Schakel In De Ketting

Dr. Michael LaitmanWij moeten begrijpen dat een neergang een aanduiding is van de onthulling van de ziekte, de onthulling van het kwaad. We spreken over het kwaad als we geen verbinding met de Schepper hebben, Hij is verborgen in onze omgeving, in de groep van het spirituele commando. Onze inspanningen om terug te keren naar het eerdere gevoel van eenheid moeten op de Schepper gericht worden en niet alleen op onze verbinding.

De Schepper was afwezig in onze intentie. We dachten dat we ons eenvoudigweg met elkaar konden verbinden en zo alles konden bereiken. We hebben de laatste schakel in deze ketting verloren: de Schepper. We moeten nu de nadruk leggen op deze belangrijkste component, weergegeven in: ‘Israel, de Torah en de Schepper’, en ons realiseren hoe belangrijk dit is, want zonder dit is er geen Arvut (verantwoordelijkheid voor elkaar) en geen verbond, zonder dit kan er niets bestaan!

Nu hebben we de mogelijkheid om die ene, belangrijkste, ontbrekende component, die alles draagt, te voelen. Daarom moeten we langzamerhand het gevoel van eenheid kwijtraken en een steeds grotere neergang ervaren, alleen om ons te realiseren hoezeer we de Hogere Kracht nodig hebben die verantwoordelijk is voor onze verbinding en alles bestuurt. Als we aan de Schepper denken, behoren we Hem toe, Hij zorgt voor alles en zal er voor zorgen dat wij zijn Heiligheid niet zullen verlaten.

Er staat geschreven: “Voor mijn broeders en mijn vrienden zal ik spreken over vrede.” Enerzijds bid ik of de Schepper mij wil helpen met mijn broeders, anderzijds werk ik samen met mijn broeders om de Schepper te onthullen, Hem te bereiken en Hem vreugde te brengen. Dit betekent dat ik mij bezorgd maak over de kli (vessel) én over dat wat de kli vult.

From the 1st part of the Daily Kabbalah Lesson 7/18/13, Writings of Rabash

Het Doel Dat In De Lucht Weerklinkt

Dr. Michael Laitman with StudentsUit het boek Het Licht en de Zon: Het belangrijkste bij het samenzijn is dat allen samen verenigd zijn en slechts om één ding vragen: de Schepper te vinden. En mag het zo zijn dat een ieder naar zijn vriend luistert, klein is in zijn eigen ogen en ernaar verlangt om iets van zijn vriend te horen: hoe kunnen we de Schepper dienen en Hem vinden.

Hier moeten we een onderscheid maken: Er zijn ik, het Doel, de Schepper, en we hebben een middel om het te bereiken, dat is ons samenzijn, onze eenheid. Er bestaat niets anders. Hieruit volgt dat het middel even belangrijk is als het Doel omdat het mij naar het Doel leidt.

Alles hangt af van de realisatie van het belang van het Doel. Daarom moeten we er onophoudelijk over spreken en eraan denken, het in onze ogen belangrijk maken. De realisatie van het belang van het Doel bevindt zich daar waar onthuld wordt hoeveel ik erin kan investeren, in welke mate wij tegen ons egoïsme in kunnen werken..

Het gaat om de vraag waar mijn verwachtingen liggen, waar mijn ogen op gericht zijn: opwaarts of neerwaarts? Naar de Goede die Goed doet of naar het kwaad? Waar richt ik mij op? Alles is afhankelijk van de realisatie van het belang van het Doel en dat haal ik uit de groep.

Het probleem is dat dit belang nog niet onder de vrienden verspreid is. De situatie is zonder enige twijfel verbeterd, maar de lucht tussen ons is niet uitnodigend, sprankelt niet, laadt mij niet op…..

Ik moet de groep helpen, geen moeite sparen en als dat niet in mijn vermogen ligt, zal ik door de groep ‘gevoed’ worden.

From the 2nd part of the Daily Kabbalah Lesson 7/5/13, “Love Your Neighbor as Yourself,” Lesson 3

Hoe Kunnen Wij De Schepper Danken?

Dr. Michael LaitmanVraag: Hoe kunnen wij onze dank aan de Schepper tot uitdrukking brengen?

Antwoord: Alleen door Zijn Onthulling te willen ervaren, daarmee bereiden we Hem vreugde.

Deze woorden lijken misschien banaal, onbegrijpelijk en kunstmatig, maar het is uiteindelijk de enige manier waarop we het in de taal van deze wereld kunnen uitleggen. Eigenlijk gaat het over een heel hoog niveau en pas wanneer de Schepper wordt onthuld, zullen we de betekenis van deze woorden gaan begrijpen.

Hoe kunnen wij de Schepper – de hogere Kracht die alles bestuurt – vreugde brengen als we als gekken rondrennen op deze planeet en elkaar omver lopen? Verlangen wij naar Hem of niet? Verandert onze stemming hierdoor? Lijdt Hij of ervaart Hij vreugde als resultaat (het lijden of de vreugde van de Shechina – de Goddelijke Aanwezigheid)? Wij begrijpen dit alles niet, wij begrijpen onszelf niet eens.

In feite bestaat de hele mensheid uit hoge schepselen, niet op de manier waarop wij het zien via onze egoïstische eigenschappen, maar op de manier waarop we werkelijk bestaan, op het niveau van de alomvattende verbinding, volledig verbonden met de Schepper. Op dat niveau zijn we volkomen gelijk en identiek aan Hem.

Om zo te kunnen handelen, moeten we ons dit niveau voorstellen en een ieder moet beseffen dat hij zelf, evenals zijn vrienden, dit niveau waard is. Alleen zo komen we op een hoger niveau.

From the European Convention in Germany 3/23/13, Lesson 3

 

De Schat Van Het Gebed Penning Na Penning Vergroten

Dr. Michael LaitmanEr bestaat niets belangrijker dan het gebed, MAN. Uiteindelijk is daarin alles samengevat: al onze grote inspanningen om ons te concentreren op het belang van het Doel, op de grootheid van de Schepper en op de kwaliteiten die we willen bereiken om ons ego, de wil om te ontvangen, te overwinnen en te her-vormen.

Om een gebed te kunnen formuleren moeten we er aan werken. Rabash herhaalde steeds weer, dat het hierbij gaat om een oefening waarbij elke penning telt en uiteindelijk tot een groot bedrag wordt. Ik hoorde hem dit tien à twintig keer per dag zeggen.

Dit betekent, dat een mens elk moment van het leven dat hem gegeven wordt, zijn inspanningen bijeenbrengt en ze steeds weer zo fijn mogelijk afstemt op het Doel. Daarom moeten we een systeem bouwen van verantwoordelijkheid voor elkaar, een structuur van gemeenschappelijke meningen en gevoelens, waardoor wij ons steeds weer opnieuw kunnen focussen op wat het belangrijkste en het meest essentiële is, in plaats van ons op minder belangrijke zaken te concentreren.

Dit moet ons helpen om tot de conclusie te komen, dat het meest essentiële voor ons de grootheid van de Schepper is. Als wij Hem ervaren als onmisbaar, wordt Zijn krachtige invloed op ons onmiddellijk groter en her-vormt Hij voortdurend ons verlangen om te ontvangen, ons zelfbewustzijn en hoe wij dingen benaderen.

Nu kijk ik vanuit dit nieuwe gezichtspunt naar het leven, dan komen er nieuwe hindernissen op ons pad en ik verander opnieuw. Zo verzamelen we de penningen. Zoals Baal HaSulam zegt in één van zijn brieven (no. 18): “Er is geen andere weg van zelfcorrectie dan in het leven de momenten van het heden en van de toekomst te verbinden met Zijn grote Naam.” Dat moeten we nooit vergeten te doen.

From the 1st part of the Daily Kabbalah Lesson 10/29/12, Writings of Rabash