Vraag: Moeten we elke keer, voordat we een nieuw niveau bereikt hebben, daarnaast de gebrokenheid voelen?

Antwoord: Natuurlijk, anders zouden we niet naar dat niveau kunnen opstijgen. Door corrupte verlangens te ontvangen corrigeren wij ze en van daaruit bouwen we aan het volgende gecorrigeerde niveau.

Dit nieuwe niveau heeft nooit eerder bestaan, wij scheppen iets totaal nieuws. Wij ontvangen alleen het materiaal ervoor en daarmee bouwen wij nieuwe treden. Wij wekken namelijk het Licht van NRNHY in alle werelden op, hoewel wij alleen het zwakke Licht van Nefesh waarnemen. Wij brengen er namelijk onze verlangens naartoe en dat wat ons duidelijk is geworden. We voegen ons egoïstische verlangen om te ontvangen toe aan het verlangen om te geven, door het te verhelderen en te corrigeren.

De corruptie die in ons aanwezig is, wordt zichtbaar in ons en wij corrigeren dit. In deze verlangens, die we iedere keer bereiken en die 620 maal groter worden dan het verlangen, dat tijdens de afdaling van boven naar beneden werd gecreëerd, ontvangen we het Licht dat Corrigeert en dan vult het Licht de kli (vat).

Het maakt geen verschil op welk niveau ik ben, laten we aannemen op niveau 30, van beneden af gezien, ik ontvang een Licht dat 620 maal sterker is dan het niveau zelf, omdat ik mijn verlangen eraan toevoeg, mijn spirituele hunkering, mijn werk. Dit vindt op elk niveau plaats.

From the 3rd part of the Daily Kabbalah Lesson 5/16/12, The Study of the Ten Sefirot

Geplaats onder: Correctie, Dagelijkse Kabbalah Lessen, Gebed, Groepswerk, Intentie, Vraag & Antwoord - Reageren?→

‘Jozef’ vertegenwoordigt een punt in de mens, dat alleen kan groeien als het zich in Farao’s koninkrijk bevindt (het egoïstische verlangen). Het kleine vonkje Licht heet ‘kleine kaars’ (Ner Dakik). De ‘kleine kaars’ plaatst zichzelf met opzet in het ego, omdat hij in het ego groeit en het uiteindelijk verandert in liefdevol geven. Daarom ging Jozef naar Egypte en ontwikkelde hij zich daar (breidde zich uit) (dit is de betekenis van zijn broers die bij hem kwamen). Hij vertegenwoordigt een lichtvonkje dat zich alleen kan ontwikkelen in het menselijk ego.

Egoïsme is zo geconstrueerd, dat het alleen waarde kan hechten aan iets dat het als ‘lucratief’ (bijzonder aangenaam) beschouwt. Alleen vervuld worden, wat benoemd wordt als ‘het werk van de vrouw’, wordt als ‘voordeel’ ervaren, dit in tegenstelling tot een overweldigende vervulling, ‘het werk van de man’ genaamd. Daarom staat er geschreven, dat Farao verordende, dat iedere Joodse jongen gedood moest worden en dat de meisjes in leven konden blijven.

Wij baren ‘zonen’ en dan doden wij hen, omdat we geen idee hebben hoe we moeten omgaan met intenties van liefdevol geven. Dan worden zij opnieuw geboren, door onze pogingen om in ieder geval op minimaal niveau te geven, maar ons ego doodt opnieuw deze pogingen. Ons verstand erkent, dat wij liefdevol moeten geven en wij doen zelfs ons best om zulke intenties voort te brengen, maar dan doen wij ze opnieuw teniet met ons ego.

Het is ons werk om te erkennen, dat wij door onze verlangens onze ‘zonen’ kunnen baren en hen dan weer vernietigen. Wij zijn doodsbang door wat wij gedaan hebben en door het feit dat wij niets meer over hebben. Nadat wij door deze kwelling zijn heengegaan en ons hebben gerealiseerd, dat wij volkomen onmachtig zijn om hier ook maar iets aan te doen, verkrijgen we stapje voor stapje een nieuw verlangen: een nieuwe Reshimo die ons van informatie voorziet, deze Reshimo heet ‘Moshe’ (Mozes).

‘Moshe’ begint in Farao’s huis te groeien en tot ontwikkeling te komen. Het lijkt erop alsof hij van Farao komt. Farao ontwikkelt hem en brengt hem groot, onderwijst hem wijsheid en geeft hem kracht. Nadat hij 40 jaar in het paleis van Farao heeft doorgebracht, heeft Moshe alles gekregen, behalve kennis over de Schepper.

Moshe groeide verder in zijn verlangens, die gecorrigeerd werden, maar hij voelde dat hij ze niet kon omzetten in liefdevol geven, ondanks al zijn inspanningen. Dan is hij zover dat zijn verlangens langzamerhand het ‘punt van Moshe’  verkrijgen, namelijk de lichtvonk die eerst verborgen was in de mate waarin hij totaal ongrijpbaar was. Maar de lichtvonk bleef groeien. Daardoor blijven we ‘zonen’ baren, namelijk intenties om te geven. Wij geloven, dat we in staat zijn om te geven en steeds weer ‘doden’ wij onze pogingen daartoe.

Een mens blijft zijn ‘zonen’ uitroeien, totdat hij zich, met groot verdriet, begint te realiseren dat alle pogingen om te geven nergens toe leiden. Wij baren een ‘zoon’ (intentie om te geven), wat in feite ons volgende niveau is, dat ons regelrecht leidt naar de ‘uittocht’ uit Egypte. Deze stap is het resultaat van onze inspanningen, die we in de groep verrichten, dit resultaat komt voort uit onze huidige daden. In zekere mate verkrijgen we ook werkelijk een verlangen om liefdevol te geven, maar later bekoelen we en handelen we weer vanuit egoïsme. Dit betekent dat Farao onze pasgeboren kinderen ‘verslindt’.

From the 1^st part of the Daily Kabbalah Lesson 4/9/12, Writings of Rabash

Geplaats onder: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Egoïsme, Gebed, Innerlijk Werk, Intentie - Reageren?→

Vraag: U zei, dat er in de lessen tijdens de conventie geen druk is. Wat is het verschil tussen wat er vereist is voor de ochtendles en wat er vereist is voor de lessen tijdens de conventie?

Antwoord: We komen niet naar de conventie om te studeren, maar om te verbinden. Natuurlijk is er ook een studie element in aanwezig: allerlei tekeningen, uitleg over de ‘werelden’, de ‘Sefirot’, ‘Partzufim’, enz. Dit is echter niet de hoofdzaak.

Het belangrijkste is, dat we het volgende niveau van onderlinge verbinding bereiken. De verbinding stopt en vernieuwt zich, stopt en vernieuwt zich, op een zodanige manier, dat deze nieuwe verbinding al op het volgende niveau zal plaatsvinden en sterker zal zijn.

Wij gaan een reeks ontmoetingen tegemoet in Colombia, Chili, Brazilië en New York en we moeten op een zodanige wijze door al deze fasen heen, dat zij met elkaar een gestage opgang vormen, de een na de ander.

From the Virtual Lesson 4/22/12, Preparation to the Congress

Geplaats onder: Congressen, Gebed, Innerlijk Werk, Intentie, Verbinding, Vraag & Antwoord - Reageren?→

Het maakt niet uit hoeveel iemand begrijpt, waar hij is, in welke staat, deze staten veranderen ook voortdurend, afhankelijk van zijn niveau. Hoe hoger we stijgen, hoe vaker de staten veranderen, en in ieder van ons vinden er ook stijgingen, dalingen en verschillende schommelingen plaats, overeenkomstig het niveau waarop we ons bevinden.

Daarom maakt het niet uit in welke staat, graad of situatie we ons bevinden, het is echter belangrijk om hulp te vragen. Dat komt, omdat alle veranderingen alleen door het corrigerende Licht plaatsvinden. Ik kan op een baby lijken die niets begrijpt en geen idee heeft van wat er met mij wordt gedaan: ik onderga allerlei operaties, acties en behandelingen, ze geven me een beetje te eten en dwingen me tot een en ander. Het zijn allemaal verwarrende en onaangename toestanden, waarin er meer vragen zijn dan antwoorden. Toch moet het corrigerende Licht mij overal een antwoord op geven. Ik heb niets anders om naar toe te gaan, niemand om iets aan te vragen, alleen het Licht.

Dit Licht is verborgen in onze verbondenheid, in het centrum van de eenheid van mensen die verlangen naar het Licht. Het bevindt zich tussen hen. Voor zover ze opgenomen willen worden in dat Licht, dat tussen hen aanwezig is, onthullen ze het.

Daarom gaan we naar de woestijn*, ver weg van de rest van de wereld, en willen we innerlijke concentratie bereiken.

From the 2^nd part of the Daily Kabbalah Lesson 2/7/12, The Zohar

Geplaats onder: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Gebed, Intentie, Zohar - Reageren?→

Wij hebben een gerechtvaardigde eis: Wij herhalen hetzelfde steeds weer, als wij proberen om met elkaar tot eenheid te komen. “Wanneer is dit voorbij? Wanneer krijgen we wat we willen?” Het antwoord is eenvoudig: Als de wil om het te willen niet meer in ons aanwezig is.

Rabash in ‘Shlavei HaSulam (Treden van de Ladder)’, 1989, artikel 12: ‘Een Zegen en een Vloek’: Een mens moet weten dat ieder begin van het werk ‘dag’ heet en het gebed van een mens, waarin hij vraagt of de Schepper hem dichter bij het werk wil brengen heet ‘dag’.

Dankzij onze gebeden en vragen, dankzij onze wederzijdse verbinding die we bouwen tussen de Schepper en ons, maken we ons verzoek duidelijker en verfijnen we het, totdat wij in staat worden gesteld om de spirituele wereld te voelen. ‘Een gebed’ is het werk van het hart: perfectioneren, zuiveren, voorbereiden. Als wij vragen, eisen en het uitschreeuwen, wordt ons gebed tot een verbinding met de Schepper die via de groep tot stand is gekomen en tot ‘een gebed van de velen’ is geworden. Dit is de enige manier om Hem te bereiken.

Als wij alles op de juiste manier doen, zijn we voortdurend bezig met het perfectioneren, verhelderen en voorbereiden van onze kelim (vaten) van waarneming om er spiritualiteit in te gaan voelen. Op weg er naartoe vragen wij: “Geef mij!” maar langzamerhand beginnen wij onze verlangens en eisen te verfijnen en richten wij ze op liefdevol geven, op het vormen van eenheid met de vrienden, op het onderscheiden van de vorm van alomvattend geven - de Schepper - in deze eenheid, die onthuld wordt volgens het principe ‘kom en zie’.

En zo bereiken het verstand en wat wij in onze kelim voelen de juiste parameters en wordt het voor ons mogelijk om de spirituele wereld te voelen. Deze wereld bestaat hier en nu, we bevinden ons erin, maar we voelen het niet …

Daarom is een gebed een proces, waarin we onze kelim voor de spirituele waarneming voorbereiden.

Geplaats onder: Congressen, Gebed, Groepswerk, Innerlijk Werk, Intentie - Reageren?→

Het maakt niet uit hoezeer een mens zich inspant en wat hij ontdekt of doet, hij heeft een oneindig aantal kansen om fouten te maken als hij niet vasthoudt aan de authentieke Bron, die het Licht aan hem doorgeeft.

Hij merkt het zelfs niet dat hij een fout maakt. Onafhankelijk van zijn niveau: hij zal zijn als ‘een man die verdwaald is op het veld’ of ‘een dwalende ezel op het veld’ (het verlangen om plezier te ontvangen). Een mens moet bewondering koesteren voor de grootheid van de Bron van het Licht. Alleen met de hulp daarvan kunnen wij onze staat onderscheiden, de juiste richting bepalen en die richting op sturen.

Het Licht regelt dit alles voor ons en bestuurt ons, terwijl wij niet weten op wat voor niveau wij ons bevinden. In de spirituele wereld ontwikkelen wij ons altijd van staat naar staat, zonder ook maar enigszins te begrijpen waar wij ons op het moment bevinden. Dit komt omdat wij altijd omhoog rijzen van het verlangen om plezier te ontvangen naar het verlangen om belangeloos te geven. Wij veranderen onze intentie en daarom kunnen wij nooit weten wat er voor ons ligt, zelfs het kleinste stapje weten we niet.

Deze vooruitgang is uitsluitend mogelijk door geloof boven de rede. Het Licht kan jou alleen leiden als je Het vastgrijpt en aan de voorwaarden, die je gegeven zijn, voldoet. Dit is de essentie van al ons werk (MAN omhoog richten, het gebed), als wij alle voorwaarden voorbereiden, al onze verlangens en alles wat in ons vermogen ligt, zodat wij daarna alles aan het hogere Licht kunnen geven, in het volle vertrouwen dat Hij alles zal doen.

Dit vraagt van ons grote inspanning, maar tenslotte is dit alles het werk van het Licht en daarom wordt het het werk van de Schepper genoemd.

Daarom is het noodzakelijk om met zoveel mogelijk eerbied met Het Boek de Zohar om te gaan. Hoewel wij daar zeker nooit genoeg aan zullen voldoen, omdat een mens niet in staat is om deze hoge schittering, genaamd Zohar, werkelijk naar waarde te schatten. Maar probeer om elk woord als iets kostbaars te ervaren, alsof het je weer een beetje medicijn toedient, nog een druppeltje via het infuus, dat aan jou het levenselixer toedient.

From the 1^st part of the Daily Kabbalah Lesson 3/8/12, Writings of Rabash, “Purim”

Geplaats onder: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Gebed, Innerlijk Werk, Intentie, Zohar - Reageren?→

Vraag: Hoe kunnen we onszelf beschermen als de Schepper zich aan ons onthult, als onze Reshimot (informatieve genen) en verlangens veranderen en op ieder niveau dat ons gegeven wordt, worden vernieuwd?

Antwoord: Dit is waar, maar we moeten het eerste principe niet over het hoofd zien, dat stelt dat het enige wat we hoeven te doen is werken aan onze verlangens en vragen, het resultaat komt van Boven. Zelfs als we misschien wel voor duizend verwarrende situaties komen te staan, het maakt geen verschil. Alles wat we hebben te doen is een verlangen voorbereiden voor elke staat.

Er is totale verwarring om ons heen, we kunnen niet nagaan wat voor innerlijke verbindingen er zijn en we begrijpen niets. We hoeven ook niets te begrijpen: het enige wat we hoeven te doen is willen. Wij hoeven een situatie niet te begrijpen en de fragmenten van het hele plaatje tot een geheel te maken. Het is onze taak om ertoe bereid te zijn om met de hulp van het corrigerende Licht alles met elkaar te verbinden. Hoe meer verwarring, hoe beter.

Als we op een verkeerde manier naar ons innerlijk werk kijken, lijkt het erop dat we helemaal niet verder komen. We raken steeds meer in de war en gefrustreerd, als we terugkijken worden we bang door gebeurtenissen in de afgelopen jaren en als we vooruit kijken, zien we zelfs geen sprankje hoop. Rabash zei eens tegen me: “Bij het verlaten van een les moet je je leger voelen dan de dag ervoor, anders was de les niet succesvol.”

De les moet eindigen met een gevoel dat we niets hebben.”Wat moet ik doen?” roep ik dan uit. Mijn schreeuw moet hoorbaar zijn.

From the 3^rd part of the Daily Kabbalah Lesson 1/26/12, “Study of the Ten Sefirot”

Geplaats onder: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Gebed, Gelijkvormigheid met de Schepper, Intentie, Uncategorized, Vraag & Antwoord - Reageren?→

Een mens heeft ook hulp van Boven nodig om tot absolute wanhoop te komen. Als mens alleen zijn wij daar niet toe in staat. Het is iets groots om je grens te voelen: dit ben ‘ik’, en dit is niet langer ‘ik’. Alleen de Schepper kan dit teken geven, deze grens laten voelen, de grens tussen Hem en mij.

Wij doen allerlei dingen met allerlei trucjes erbij, totdat we plotseling wanhopen, we zien er het zogenoemde ‘vonnis van de Hemel’ in, waarvan de betekenis is: een teken van Boven. Baal HaSulam schrijft: “Er is geen gelukkiger staat in de belevingswereld van een mens, dan wanneer hij zich wanhopig voelt over wat hij zelf kan ….” Deze staat komt naar een mens toe van de Schepper, men zit volkomen vast.

Wij waren bezig met het bijeen brengen van onze kleine inspanningen, een voor een, en dan ontvangen wij ze, tegelijkertijd, ze zijn al tot één geheel geworden. Wij stoppen onze inspanningen niet in een of ander doosje, nee, zij verzamelen zich tot één gezamenlijke kli (vat), en het resultaat komt van de Schepper. Niemand weet wanneer het zal gebeuren. Daarom vond de uittocht uit Egypte plaats in haast en duisternis.

Wanneer wij proberen om eenheid te bereiken, beginnen wij er samen aan te werken, en dan ontdekken wij plotseling de kracht van wanhoop, weerzin en machteloosheid. Deze wanhoop brengt ons tot een dringende vraag: wij hebben hulp nodig om ons met elkaar te verbinden. En wij schreeuwen het uit. Deze schreeuw wordt gevolgd door Hulp van Boven.

Het is dus onmogelijk om de Schepper te bereiken, zonder eerst innerlijke wanhoop te voelen en tot een gezamenlijke inspanning te komen. De Schepper is een Kracht, die juist onthuld wordt door gezamenlijke inspanning, gezamenlijk werk. In één enkel mens is de Schepper niet aanwezig. Het hogere Licht kan alleen aanwezig zijn in een kli, die in zekere mate gecorrigeerd is, één enkel mens is een “stukje, gebroken” van het geheel.

From the Arava Convention 2/25/12, Lesson #6

Geplaats onder: Congressen, Eenheid, Gebed, Gelijkvormigheid met de Schepper, Innerlijk Werk, Intentie - Reageren?→

Wij moeten onze intentie voor eenheid vasthouden, omdat alles wat wij kunnen bereiken in deze nauwkeurig gerichte intentie verborgen ligt. Wat wij tijdens de lessen horen is niet zo belangrijk, maar het is belangrijk dat wij tijdens de lessen voortdurend kunnen werken aan de eenheid met al onze vrienden, over de hele wereld. In de mate waarin wij ons inspannen om ons met elkaar te verenigen, komen wij verder, en hierin ligt onze gehele vooruitgang.

Als wij ons werk tijdens de les niet doen, kan het ons wel een soort begrip geven, ons een klein beetje verder brengen, maar dit zal geen spirituele ontwikkeling zijn.

Wij kijken deze week naar de opnamen van de lessen van het congres in de Arava. Er doet zich een vraag voor: kunnen wij tijdens het kijken een eenheid bereiken die nog sterker is dan wat wij daar hebben bereikt? En als dat niet zo is, zouden we dan niet beter weer de gebruikelijke routine van de lessen kunnen oppakken? Het antwoord is aan jullie.

Het allerbelangrijkste hierin bestaat uit constant werken aan eenheid. Het gaat niet over hoeveel ik begrijp (dit is volslagen onbelangrijk), maar over de mate, waarin ik mij inspan voor eenheid. Want juist binnen die eenheid zal het voor mij mogelijk zijn, om te voelen waarover gesproken wordt.

From the 2^nd part of the Daily Kabbalah Lesson 2/28/12, “Questions and Answers”

Geplaats onder: Congressen, Dagelijkse Kabbalah Lessen, Eenheid, Gebed, Groepswerk, Innerlijk Werk, Intentie, Wederzijds Garant staan - Reageren?→

Vraag: Er zijn wereldwijd duizenden studenten die samen met ons De Zohar lezen, tijdens de ochtendles. Dit is een heel sterke Kracht van hoge kwaliteit. Waarom voelen wij geen resultaten van onze studie? Waarom komt de correctie niet nu? Waarom moeten we wachten tot het Arava Congres?

Antwoord: We hoeven niet te wachten tot het congres! De correctie kan op dit moment komen. Werkelijk! Alles hangt van onze inspanning af, niet van tijd of plaats.

Maar omdat we in het spirituele kader leven dat we ‘deze wereld’ noemen, kunnen we onder de indruk raken van uiterlijke handelingen, in plaats van door verlangens en intenties.

Wat is het uiteindelijk, onze lichamen, handen, benen en alle materie die we om ons heen zien? Het zijn onze verlangens. Dit zijn echter verlangens op het stille niveau, zodat wij er zelfs zonder intenties mee kunnen werken. We gebruiken ze en krijgen er indrukken door.

Maar, dit zijn verlangens! We gebruiken ze omdat we erin leven. Als we verder komen, op een hoger niveau, maakt het niet meer uit of we bij een congres in de Arava zijn of midden op een drukke markt.

From the 2^nd part of the Daily Kabbalah Lesson 2/16/12, The Zohar

Geplaats onder: Congressen, Correctie, Dagelijkse Kabbalah Lessen, Gebed, Intentie, Vraag & Antwoord, Zohar - Reageren?→