Vraag: Wat is de vijfde, ofwel nulfase van de evolutionaire ontwikkeling?

Antwoord: We zien dat alle natuurwetten afkomstig zijn van één enkele wet van het gesloten systeem en dus nemen we aan, dat de nulfase van de evolutionaire ontwikkeling datgene is wat vóór de Big Bang of tijdens de Big Bang als de Scheppingsgedachte bestond.

Vraag: Betekent dit, dat alles wat er met ons gebeurt volgens een bepaald programma plaatsvindt, dat nu wordt gerealiseerd?

Antwoord: Als wij onze omgeving en onszelf bestuderen, ontdekken we onderlinge verhoudingen, logica en bepaalde wetten. Dit geeft aan, dat we binnen een systeem van wetten en interacties bestaan. Als we niet in staat zijn om daar iets van te zien, of het wel zien, maar er geen onderling verband tussen zien, is dit ons probleem.

Elke dag ontdekken we echter meer alomvattende, rijke en samenhangende verbanden.

From a “Talk on Integral Education” #12, 12/16/11

Geplaats onder: Educatie, Evolutie, Integrale Opvoeding, Vraag & Antwoord - Reageren?→

Alle correcties vinden plaats volgens het principe ‘van de gemakkelijkste naar de moeilijkste’. Dit is logisch: het Licht corrigeert eerst de kelim (meervoud van kli: vat) die zuiverder zijn, die zich dichterbij het Licht bevinden en met behulp daarvan worden vervolgens de grovere en ingewikkelder kelim gecorrigeerd.

Elke kli heeft vijf onderdelen of tien Sefirot, met andere woorden: de structuur van HaVaYaH. Deze structuur bestaat uit vijf delen, afhankelijk van de Aviut (grofheid) van de kli: van deel nul naar deel vier.

De kli is op een speciale manier gebroken: hoe hoger de delen zich bevonden, hoe lager ze vielen, terwijl de lagere delen, daarentegen, minder veranderingen hebben ondergaan. Het pad van correctie wordt bepaald door de omgekeerde volgorde van Lichten en kelim. Kelim worden door het Licht, dat terugkeert naar de Bron van het Omringende Licht (Ohr Makif), gecorrigeerd. Dat Licht wordt geactiveerd door de vaste, onveranderlijke wet van gelijkvormigheid van eigenschappen.

Kelim worden stapsgewijs gecorrigeerd. De kelim die uit zichzelf ontwaken naar correctie – ‘licht’ kelim om te geven – hebben geen speciaal systeem nodig. Geen speciale instructies, zij worden van nature tot eenheid aangetrokken, waarop de gehele correctie is gebouwd. De kelim van graad nul en de eerste graad van Aviut worden ‘voorvaderen’ genoemd.

Kelim van de tweede en derde graad van Aviut hebben een meer methodische correctie nodig in het werk voor spirituele verwerkelijking. Zij worden ‘zonen’ genoemd.

Tenslotte zijn er de kelim van de vierde graad van Aviut, die nog niet gecorrigeerd kunnen worden, zij worden de ‘naties van de wereld’ genoemd.

Zoals Baal HaSulam schrijft, hadden de voorvaderen een ‘voorbereidende instemming van de gehele natie’ nodig. Hun zielen hadden geen grofheid en waren niet van elkaar gescheiden, daarom was het voor hen voldoende om de noodzaak van eenheid te begrijpen, zonder dat zij daarvoor het moeilijke werk van zelf-correctie met de hulp van Lichten hoefden te doen.

Maar zonen zijn grovere kelim, die vanuit egoïsme werken. Zij ontvingen de methode: Torah genaamd. Dit maakte het hen mogelijk om zichzelf te corrigeren: eerst de kelim van geven: ‘de veertigjarige tocht door de woestijn’. Daarna de kelim van ontvangen: ‘het Land Israel’. Toen zij het ‘Land Israel’ bestuurden, braken ze twee maal, omdat zij van het niveau van de Eerste en de Tweede Tempel vielen. Met andere woorden: zij hadden kelim gecreëerd met een altruïstische intentie, maar ze waren niet in staat om ze in stand te houden.

Toen vermengden de zonen zich met de naties van de wereld, die geen deel waren van dit proces.

Nu is de tijd gekomen voor een gezamenlijke correctie. In overeenstemming daarmee wordt iedereen, die ontwaakt naar een stijging, ‘Israel’ genoemd, naar zijn verlangen naar de Schepper: Yashar-El.

In het verleden duidden de voorvaderen zichzelf aan als ‘Israel’, omdat zij uit Babylon kwamen en naar het land Kanaän gingen, met andere woorden: zij stegen van het niveau van egoïsme naar het niveau van geven. Toen vielen ze naar de situatie van Egypte en rezen opnieuw naar geven, nadat zij de berg Sinaï voorbij waren en verdere correcties hadden uitgevoerd in de woestijn en in het Land Israel.

Na de definitieve breuk verdween de aanduiding ‘Israel’ echter, omdat niemand de intentie tot geven had, uitgezonderd enkele afzonderlijk levende Kabbalisten die in elke generatie voorkwamen: de laatste eilandjes in de oceaan van egoïsme.

In onze tijd wordt een ieder die ontwaakt naar correctie ‘Israel’ genoemd, in overeenstemming met het verlangen, dat de Schepper in hem heeft doen ontwaken, voor zijn toekomstige taak. En anderen behoren nu nog tot de ‘naties van de wereld’. Nu zijn ze nog niet in staat om de boodschap van eenheid te horen of zij willen het nog niet. Na duizenden jaren van vermenging met elkaar is een ieder er echter feitelijk toe in staat om spiritueel te stijgen.

Kort samengevat is dit het proces: eerst was de mensheid in de gezamenlijke staat van ‘Babylon’, toen verdeelde die situatie zich in twee delen: ‘Israel en de ‘naties van de wereld’. Daarna kwam Israel in Egypte terecht, in de neiging tot het kwaad en vier honderd jaar later bereikten zij de stijging naar het niveau van de Torah, zij bouwden een Tempel op het niveau van het Einde van Correctie.

Toen vond er een breking plaats en de zonen van Israel vielen in een ballingschap van tweeduizend jaar, van waaruit een ieder van ons tot een gezamenlijk Einde van de Correctie zal komen.

Onze simpele berekening begint aan het begin van de correctie, toen de gevallen eigenschappen van Bina zich hebben gecombineerd en vermengd met de eigenschappen van Malchut. Een ieder die ontwaakt is gereed voor het spirituele pad. Correctie vindt plaats volgens het principe van ‘licht naar zwaar’, maar niet door middel van de Torah, dat is namelijk de methode van de voorgaande generaties, maar met de hulp van de wijsheid van Kabbalah, die in staat is om ons het Licht te brengen, dat terugkeert naar de Bron (Ohr Makif) van het einde van de correctie. Daarom wordt dit in onze tijd onthuld.

From the 4^th part of the Daily Kabbalah Lesson 11/22/11, “The Arvut (Mutual Guarantee)”

Geplaats onder: Collectieve Ziel, Dagelijkse Kabbalah Lessen, Evolutie - Reageren?→

De Natuur brengt ons op twee manieren verder: zonder dat wij het weten of bewust, dat wil zeggen, door lijden of door het Licht (de Torah). Onbewust verder komen vindt plaats door middel van pijn. Omdat onze natuur een verlangen om te ontvangen is, komen we vooruit en ontwikkelen we ons langzamerhand van het ene niveau naar het andere, onder de invloed van een goed of slecht gevoel. Wat ervaren wij als goed of slecht?

We werden door het Licht geschapen, dat ons schiep met een verlangen om vervuld te worden. Door ons ontwikkelingsproces bereiken we langzamerhand alles wat zich in het Licht, in de Schepper bevindt en ervaren we dat als goed en alles wat daaraan tegengesteld is als slecht.

Dit is een heel lange weg en door onze natuur hebben we lang het gevoel, dat alles tegengesteld is aan ons. Maar zoals de kracht van liefdevol geven het ons leert, beginnen we te begrijpen, dat ons egoïsme slecht is en dat het verantwoordelijk is voor al ons falen, en ook hoe wonderbaarlijk het zou kunnen zijn, als we ons in de eigenschap van liefdevol geven zouden bevinden, die ons boven alle kwaad kan verheffen.

Deze bewustwording komt langzamerhand in ieder van ons en naar de gehele mensheid. We leren van lijden, door de klappen die ons vooruit duwen.

Tegelijkertijd hebben we de mogelijkheid om zelf onze ontwikkeling te versnellen en verder te komen op de weg naar het goede. Het goede bestaat uitsluitend uit liefdevol geven en we moeten allerlei oefeningen doen en verschillende middelen gebruiken om te komen tot de erkenning van het kwaad en onze bewustwording daarvan te ontwikkelen, niet als resultaat van de klappen die we krijgen, maar door onze omgeving.

Om dat te doen moeten we gevoeliger worden voor goed en kwaad, voor geven en ontvangen, voor liefde voor anderen en voor haat. Ik kan mezelf voorbereiden, zelfs voordat er een klap komt, door met mijn omgeving te werken, zodat ik begin te begrijpen dat geven goed is en ontvangen slecht.

Zo is de Natuur. De Schepper bepaalde het Doel van de Schepping: samen te zijn met de Schepper, met Zijn eigenschappen, dat wil zeggen: ‘Zoals Hij vol Genade is, wees dit eveneens’. Wij moeten in al onze eigenschappen gelijk worden aan Zijn Eigenschappen. Dit betekent, dat ik moet veranderen en moet gaan begrijpen dat mijn natuur slecht is en dat de Natuur van de Schepper goed is.

De trucjes en middelen die ik toepas om te gaan zien, dat liefdevol geven goed is, heten ‘Mitzvot’ (geboden), ‘Gods Werk’. Door met de omgeving te werken krijgen we de mogelijkheid om geven als goed te zien en egoïsme als slecht.

Daarom werd de ene ziel verdeeld in veel afzonderlijke zielen en kunnen wij, dankzij ons gezamenlijke werk, bereiken wat goed is: de verbinding met anderen en de liefde voor anderen. Vanuit de liefde voor anderen bereiken we de liefde voor de Schepper. Dit is de persoonlijke en de algemene vorm van hetzelfde verschijnsel.

Alles wat van Boven naar beneden komt, dat wil zeggen, alle voorbereidingen die voor ons gedaan zijn, waren noodzakelijk, zodat wij in staat zijn om er gebruik van te maken en wij ons onafhankelijk en bewust kunnen ontwikkelen, om uiteindelijk het Doel te bereiken.

From the 1^st part of the Daily Kabbalah Lesson 11/6/11, “What to Look for in the Assembly of Friends”

Geplaats onder: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Egoïsme, Evolutie, Innerlijk Werk, Lijden - Reageren?→

Vraag: Hoe moeten we de verspreiding onder de massa aanpakken en wat moeten we hierbij anders doen dan tot nu toe?

Antwoord: In sommige mensen wordt de drang om een volmaakte werkelijkheid te ontdekken vanzelf gewekt. Dit zijn de mensen met ‘een punt in het hart’. Zij stellen vragen als: “Wat is het doel van mijn leven? Waarom leef ik? Wat geeft het leven mij?” Hier hoeven ze absoluut niet depressief van te worden, hooguit een klein beetje. Het belangrijkste is echter, dat er een brandend verlangen in hen aanwezig is. Ze voelen, dat er iets is, dat verborgen is voor deze wereld, dat er iets anders is dat in de realiteit werkzaam is.

Eigenlijk komt iedereen deze vraag tegen, maar de meeste mensen stoppen dit weg. Toch kan niet iedereen dat. Deze mensen “spoelen aan” op onze kust, zoals een elektrische lading zich in een magnetisch veld beweegt naar de bron, gedreven door de aantrekkingskracht. Mensen komen bij ons, terwijl ze niet weten hoe of waarom. In feite bevindt iedereen zich binnen één enkel gebied van informatie: de natuur of het plan van de schepping, en juist wij hebben de primaire bronnen die daaruit afkomstig zijn, de antwoorden op tijdloze vragen.

We duiden deze mensen aan als ongeveer 1% van de mensheid. Hun aantal neemt van dag tot dag toe en ze ontwaken over de hele wereld: in het ijzige noorden en in een Nigeriaans dorp, in Japan, China, Chili en middenin Europa… Het punt in het hart is niet afhankelijk van geografie. Het is een teken van een nieuwe fase van ontwikkeling. Geleidelijk aan zal het in iedereen beginnen te ontwaken, maar nu zijn we de eerste generatie, die ernaar streeft om te ontdekken waarvoor we leven. Ons egoïstische verlangen heeft het stadium bereikt, waarin het de betekenis van zijn bestaan wil ontdekken.

Deze vraag betreft de mens, niet een dier, waarvoor het alleen maar belangrijk is om het leven op de beste manier te regelen. Juist de mens in ons vraagt: “Waar leef ik voor?” Voor zulke mensen hebben we een methode die helemaal klaar is. Ze beginnen te studeren en krijgen uitleg.

Maar wat moeten we doen met de anderen? We hebben nooit gedacht, dat we ons zouden moeten richten tot degenen die niet vragen naar de oorzaak en het doel van leven. De gebeurtenissen van vandaag verplichten ons er echter toe om in actie te komen. Er is een crisis en de mensheid is op een dood punt aangekomen als het gaat over de wereldleiders, die niet weten wat ze moeten doen, alsof ze kleine kinderen zijn. Ze komen samen op de G8 en de G20 conferenties, maar er is geen antwoord. Ze nemen verreikende beslissingen, maar de beslissingen werken niet.

Het probleem is, dat de wereld gevat is in één globaal systeem en zij denken niet globaal. Integendeel, het zijn individualisten en egoïsten. Daarom weten ze niet hoe ze de moderne globale problemen op de juiste manier moeten benaderen.

De wetenschap van Kabbalah zegt, dat we in deze tijden de wereld in moeten gaan en de kennis over de nieuwe situatie, waarin we ons bevinden, moeten verspreiden. Uiteraard moeten we handelen zonder enige druk en zonder van bovenaf neer te kijken op mensen, maar integendeel, we moeten zo vriendelijk mogelijk zijn en mensen benaderen op de meest aangename wijze. We moeten hen uitleg geven over het feit dat we in een nieuw systeem van onderlinge verbinding zijn gekomen en dat daarom alle eerdere vormen van verbinding niet meer werken.

We moeten dit nieuwe systeem leren begrijpen en eveneens wat onze universele, onderlinge verbinding betekent. Het is vergelijkbaar met op een nieuwe werkplek komen, waar regels gelden die je niet kent en waar je eerst je eigen plek moet vinden. Het kost tijd om te wennen aan de aanvaarde normen van communicatie, om uit te zoeken hoe het systeem werkt, om de contactpunten erin te vinden, om op de juiste knoppen te drukken en daarop de juiste reacties te ontvangen … En dat is een normale situatie in onze wereld.

De nieuwe onderlinge verbinding, daarentegen, die vandaag de dag aan ons wordt onthuld, is tegengesteld aan onze natuur. Deze komt niet overeen met mijn innerlijke kwaliteit en ik kan dit niet bestuderen. Eerst moet ik innerlijk veranderen en pas dan zal ik kunnen uitzoeken hoe deze integrale verbinding, die nu overal zichtbaar wordt, werkt: op de werkplek, in de industrie en de productie, in de politiek en economie, en in alle onderlinge verhoudingen, zelfs in het gezinsleven.

Daarom is het eerste wat van mij wordt verlangd, de bereidheid om het te begrijpen. Als ik, als een egoïst, in een gewoon, egoïstisch bedrijf kom, zou ik in de loop van de tijd de juiste contacten leggen. Nu echter kom ik in een integrale samenleving, waarin iedereen met elkaar verbonden is, als cellen van één lichaam, zelfs al voelen ze het nog niet. Dit betekent, dat ik mezelf van binnenuit opnieuw moet opbouwen om correctie te krijgen.

Het blijkt, dat de mensheid zich in een kritieke toestand bevindt. Vandaag de dag moet iedereen veranderen en begrijpen wat voor soort net op ons is neergedaald. In dit net fladderen we rond als vissen, niet in staat om aan de universele verbinding te ontsnappen. Zonder deze verbinding te begrijpen, zullen we niets in onze wereld kunnen doen. Uiteindelijk zijn we afhankelijk van elkaar en daarom zullen we, zonder ons bewust te worden van de nieuwe wetten, niet in staat zijn om contracten te sluiten, het banksysteem te handhaven, te produceren en handel te drijven, goederen en kennis uit te wisselen …

De deuren, die voor ons openstonden, gaan dicht en de mechanismen die eerst werkten worden een halt toegeroepen. “Het is een crisis,” zeggen we, maar het is geen gewone crisis en daarom hebben we er geen controle over. Dit moeten we aan de wereld uitleggen: deze ongewone, volledig nieuwe situatie, die niet standaard is.

Daarnaast moeten we uitleggen hoe we kunnen veranderen in overeenstemming met het nieuwe, globale systeem. In essentie is het immers de natuur, die ons uitnodigt om er een integraal onderdeel van te worden. Voorheen was ieder van ons bezig met het opblazen van zijn eigen, egoïstische “bubbel”, en verzwolg daarbij de natuurlijke hulpbronnen. Maar vandaag de dag moeten we, ondanks het enorme egoïsme, een inter-connectie opzetten en ons met elkaar verenigen op basis van de beginselen van wederzijdse hulp en ondersteuning, gelijk aan de delen van één lichaam. En dat is volkomen tegengesteld aan ons eigenbelang.

Om te veranderen moet ik daarom een externe druk toevoegen, of anders gezegd, een omgeving bouwen. Het is vergelijkbaar met hoe ouders waakzaam zijn over met wie hun kind bevriend is, omdat zijn omgeving van vandaag, zijn persoonlijkheid van morgen is. Zo moet ik kunstmatig een omgeving voor mezelf vormen, die me van alle kanten beïnvloedt. Door dit te doen trek ik mezelf als het ware aan mijn haren uit het moeras, want ik vorm een prachtige, juiste omgeving voor mezelf, zodat deze in mij de juiste aanpak zal ontwikkelen en me zal doordringen met nieuwe, globale, integrale waarden die ik mis.

Ik bouw deze omgeving kunstmatig, maar als deze mij beïnvloedt, verander ik wezenlijk. Dan voeg ik nieuwe ‘stenen’ toe, zodat ik zelfs nog meer steun zal ervaren, zodat het allemaal nog steviger wordt, met elkaar verbonden, globaler, en dan beïnvloedt het mij opnieuw.

Zo vorm ik mezelf en trek ik mezelf uit egoïsme en individualisme de algemene eenheid in. Tegelijkertijd bestudeer ik het enorme systeem van de natuur en de essentie ervan en voer ik het werk van de Schepper uit. Naast de boeken die geschreven zijn door Kabbalisten, die dit al hebben gedaan, heb ik niets anders om een voorbeeld aan te nemen. Zij aan zij met moderne wetenschappers, leggen ze ons uit wat de globale natuur is.

Tenslotte lijkt het alsof we spelen: we plaatsen onszelf in een spel dat ons opvoedt. Net zoals kinderen groeien en slimmer worden door ‘spelen’. Op deze manier, begin ik dit enorme systeem te begrijpen en van daaruit zie ik hoe de nieuwe mechanismen van onze verhoudingen gebouwd moeten worden.

Zo kan ik uit de crisis komen en beginnen te begrijpen, dat dit helemaal geen crisis is, maar een spel, een gedemonteerde Lego set die we in elkaar moeten zetten. Door de stukjes van het gebroken geheel samen te voegen, zoals een kind dat doet, ontwikkel ik, totdat ik het niveau van dit hele systeem bereik.

Voor het eerst in de geschiedenis worden we geconfronteerd met de noodzaak om zelf de nieuwe menselijke samenleving te bouwen, om uit kleine egoïsten een systeem van juiste, onderlinge verbinding te vormen. Door dit te doen zullen we dit systeem onthullen en zullen we erin gaan leven, allemaal samen, met een gemeenschappelijk verstand en gevoel, en dan zullen we naar een verstand en gevoel stijgen dat boven het huidige, individuele leven van ieder van ons ligt. Dit zal de onthulling van de verborgen wereld worden.

We moeten dit werk in ons globale systeem zelf uitvoeren. En we moeten het ook uitleggen aan anderen. De mensheid zal dit moeten waarmaken. Anders zullen we niet door de crisis heenkomen. Het zal een uiterst krachtige druk op ons uitoefenen, totdat we deze taak uitvoeren, vergelijkbaar met hoe ouders hun kinderen onder druk zetten om te studeren.

From the Miami lecture 9/14/11

Geplaats onder: Crisis, Disseminatie, Educatie, Eenheid, Evolutie, Vraag & Antwoord, Wereld, lezing - Reageren?→

Vraag: We hebben gesproken over het feit dat overmatige consumptie de mensheid in een moeilijke toestand heeft gebracht. Sommige economen vermoeden echter, dat minder gaan consumeren ook een negatief effect zal hebben….

Antwoord: Elke fase van ontwikkeling heeft zijn eigen spirituele HaVaYaH volgorde. Daarin zijn fasen van geven en ontvangen, nietsdoen en een combinatie van verschillende factoren van interconnectie. Daarom kunnen wij geen directe verbinding leggen tussen het niveau van consumptie en de oplossing voor het probleem.

Vroeger waren we misschien in staat om de situatie te verbeteren, door aan iedereen goederen uit te delen, omdat het egoïstische verlangen tot een ​​bepaald niveau was ontwikkeld, waarbij de kloof tussen de lagen van de bevolking op deze manier werkelijk verbeterd kon worden. Vandaag de dag zijn we echter op een hoger niveau gekomen en de methoden, die in de vorige fase geschikt waren, werken niet meer. Het accent verschuift van de wens om te ontvangen naar de wens om te geven en je kunt geen echte verbetering bereiken door alleen maar ‘uit te delen’. Je moet begrijpen, dat je door het uitdelen van producten probeert om het pad van de crisis te blokkeren en dat je daardoor jezelf de mogelijkheid ontzegt om de oorzaak ervan te begrijpen: de Schenkende Kracht, de Schepper. Maar onze problemen krijgen nu al een doelgericht karakter.

Naar analogie daarvan: in de tweede fase van de uitbreiding van het Directe Licht is het onmogelijk om op dezelfde manier te handelen als in de eerste fase. Dat komt omdat de tweede fase is afgeleid van de eerste, juist omdat het tijd was om de primaire oorzaak van het Licht te verwerkelijken. Hoewel deze eerste fase volledig door het Licht gevuld is, is dit niet meer voldoende.

Op dezelfde manier lost een eenvoudige verdeling van goederen de problemen niet op. Het doel van de schepping is niet om onze egoïstische verlangens te bevredigen, om ‘onze buik te vullen’. Daarom ontdekken wij de tweede fase van ontwikkeling: door de armen goederen te geven zullen we de ineenstorting alleen maar versnellen.

Wat moeten we dan doen? Dit is immers in strijd met alle logica. Eerder regeerde het egoïsme: hoe meer we ontvingen, hoe beter we ons voelden. Maar nu zijn consumptie, beperkte zelfzucht en concessies in het voordeel van de zwakken eveneens destructief voor de economie. Anders gezegd: we hebben geen effectieve methoden meer over om met het egoïstische verlangen te werken. Het heeft zich uitgeput zowel wat ontvangen als geven betreft.

Dit is het begin van de tweezijdige verwerkelijking van het kwaad van het egoïsme: de volledige erkenning van het feit dat het niet kan worden gebruikt.

Hoe kan de mens dan overleven? Enkele miljoenen mensen in de wereld zullen er in slagen om zich te voeden met de producten van de aarde, die ze zelf verbouwen. En wat zullen de anderen doen? We zullen de eerdere contacten niet meer voort kunnen zetten en bovendien zullen we goederen en productie niet meer kunnen verspreiden op de manier, waarop we het vroeger deden. Die verspreiding over de wereld begint te verminderen, te ‘bevriezen’.

In deze omstandigheden is het enige wat de mensheid echt kan helpen een duidelijk inzicht te geven over wat er gaande is, zodat men gaat begrijpen, dat het noodzakelijk om de aard van onze verbindingen te veranderen. Dit is het enige wat ons goede resultaten zal brengen.

Daarom hebben mensen vooral studie nodig. Laat al het andere. Voorzie iedereen van een basis minimum, net boven de armoedegrens, en gebruik de rest van de inspanningen om onze onderlinge relaties te verbeteren.

‘Eerlijke verdeling’ en ‘sociale rechtvaardigheid’ zijn mooie woorden, in het belang hiervan werden tientallen miljoenen mensen vermoord of vermoordden zij anderen. Dergelijke slogans zullen alleen helpen op voorwaarde dat we het bewustzijn van mensen veranderen. En daarvoor hebben we educatie nodig. Een mens heeft vitale behoeften nodig en de bereidheid om te luisteren, dat is alles.

Men zal echter niet moeten leren over ‘hoe op een juiste manier te consumeren’ maar over de juiste houding ten opzichte van anderen. Al het andere zal een natuurlijk gevolg daarvan worden. Als het verlangen van mensen verandert, zullen ze vanuit zichzelf begrijpen hoe ze met het leven kunnen omgaan. Door hun opvoeding zullen alle praktische oplossingen duidelijk worden.

In de eerste plaats moet men educatie krijgen en op zijn minst enigermate veranderen. De enige manier om allerlei soorten Nazi regimes te voorkomen is door het bouwen van een omgeving die mensen ten goede verandert.

From the 5th part of the Daily Kabbalah Lesson 9/8/11, “The Nation”

Geplaats onder: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Economie, Egoïsme, Evolutie, Maatschappij, Nieuws, Vraag & Antwoord, Wereld - Reageren?→

Geplaats onder: Egoïsme, Evolutie, video - Reageren?→

We zijn op weg naar evenwicht met de natuur. De natuur streeft ernaar om al zijn delen met elkaar in balans te brengen. De temperatuursverschillen worden gecompenseerd, de wind compenseert het luchtdrukverschil, een object dat naar beneden wordt gegooid valt in de richting van de plaats waar het evenwicht vindt met de zwaartekracht. Het proces is erop gericht om overal en in elk opzicht een evenwichtige toestand te verkrijgen. Op elk gebied, hetzij scheikunde, natuurkunde, biologie, enzovoort, is alles op dit principe gebouwd. Alles streeft naar evenwicht, naar een verlichting van de druk. Alles onderwerpt zich aan de wet van de entropie. De natuur wil worden gekalmeerd en verdraagt in geen enkele parameter verschillen en schommelingen.

Uiteindelijk moet alles in evenwicht komen. En nu eist de natuurwet evenwicht in de menselijke samenleving. We zien uitbarstingen en wanorde, en dit is de manier van de natuur om balans op te eisen. De levenloze, vegetatieve, en dierlijke niveaus zijn al aan de beurt geweest en nu is het menselijke niveau aan de beurt. Het verlangen naar balans komt in ons naar boven, maar onderling in balans zijn betekent: worden als één man met één hart”. We mogen allemaal verschillend zijn, maar er is slechts één criterium: we zijn allemaal verplicht om elkaar hierin te ondersteunen.

En daar valt verder niets aan te veranderen: of we het nu willen of niet, de natuur zal winnen, want het is een enorme kracht.

En dan rijst er een vraag: waarom zullen we niet gewoon verdwijnen, zoals de mammoeten en de dinosaurussen? Waarom verlaten we niet gewoon het podium als een deel dat niet past? Onze onenigheid met de natuur is immers veel groter dan bij de uitgestorven dinosaurussen. In tegenstelling tot hen, hebben we echter een opdracht, een voorbestemming, een doel: we moeten onszelf corrigeren en onze oorspronkelijke natuur transformeren. Zij waren niet in staat om dat te doen, en ze verdwenen in de natuurlijke loop van de evolutie, terwijl wij ertoe verplicht zijn om onszelf in balans te brengen met de huidige fase van ontwikkeling.

Daarom worden we in situaties gebracht, waar ons gebrek aan harmonie met de natuur zal worden uitgedrukt in de ernstigste vormen, maar het zal niet leiden tot een totale uitsterving. 90% van de wereld zou kunnen verdwijnen, maar sommige mensen zullen toch achterblijven om de menselijke natuur te veranderen en het noodzakelijke evenwicht te bereiken.

Dit is het doel en we hebben geen andere weg te gaan.

From the 5th part of the Daily Kabbalah Lesson 8/29/11, “The Nation”

Geplaats onder: Crisis, Dagelijkse Kabbalah Lessen, Evolutie - Reageren?→

Er worden nu veranderingen van de kant van de mens gevraagd. Hij moet zijn innerlijk veranderen, in plaats van iets buiten zichzelf te veranderen. De systemen, die we hebben opgebouwd – economie, maatschappij en onderwijs - werden ontwikkeld volgens ons groeiende egoïsme. Maar nu is het de tijd om hiermee te stoppen, omdat we ons innerlijk zijn gaan ontwikkelen op een manier, die niet strookt met ons groeiende egoïsme, maar met de juiste vorm van ons ego, in de vorm van geven, onderlinge verbinding.

Vandaag de dag begint de wereld de spirituele vorm te ontdekken. Het is een wonder om te zien hoe de mensheid de vorm van geven – van totale verbondenheid – aan het verwerven is.

In het begin werden we van elkaar gescheiden. Er was een breken van de schaal van het universele stelsel en als gevolg daarvan, was niemand verbonden. Maar nu het systeem zich begint te sluiten, worden we steeds nauwer met elkaar verbonden. Dit heet ‘de integrale wereld’.

We zijn het systeem aan het onthullen, dat ons de gecorrigeerde wereld toont. Het laat het ons echter van buitenaf zien, terwijl wij er van binnenuit mee moeten harmoniëren.

In essentie is dit de Schepper, het Licht, Dat aan ons onthuld wordt! Als we onszelf in harmonie met deze verbinding en met de universele globalisering brengen, en als onze verlangens de gecorrigeerde vorm verwerven, zal het Licht erin onthuld worden.

We moeten proberen te begrijpen, dat de oude methoden niet langer effectief zijn en dat we er niets meer mee kunnen bereiken. Dit moet als een feit erkend worden. Niets zal helpen, totdat we denken over verbinding. Er is voor ons geen andere manier om deze wereld te corrigeren.

Wij zullen geen instrumenten krijgen, die bruikbaar zijn in het economische systeem. Zelfs in het leger wint de held niet door zijn eigen kracht. Niets zal meer werken in onze wereld, behalve de kracht van de verbinding! Hoe meer we ons verenigen, hoe sneller we zullen slagen, en alles zal zijn uitwerking hebben in de wereld en in de samenleving, van binnen naar buiten.

We hebben de werkelijke uitvoering van de methode van correctie bereikt en we kunnen er niet aan ontsnappen. Deze tijd verplicht ons ertoe om dit te doen.

From the 5th part of the Daily Kabbalah Lesson 8/16/11, “The Nation”

Geplaats onder: Crisis, Dagelijkse Kabbalah Lessen, Eenheid, Egoïsme, Evolutie, Innerlijk Werk, Maatschappij, Wereld - Reageren?→

De Zohar, Hoofdstuk “Truma (Gift)”, Item 432: … alle mensen op aarde weten, dat ze zullen sterven en tot stof wederkeren, en daarom hebben velen berouw en keren ze terug naar hun Meester vanwege deze vrees. Zij vrezen te zondigen in Zijn ogen.”

Vraag: Wat is de betekenis van “sterven”?

Antwoord: “Sterven” of “leven” gaat over het verlangen. Volgens De Zohar betekent “levend zijn” geven en “dood” betekent “ontvangen”.

In spiritualiteit bestaat noch leven, noch dood. We spreken in onze wereld over leven en dood, omdat we slechts één vorm van bestaan waarnemen en we zien dat deze vorm lijkt te verdwijnen. We denken, dat leven te maken heeft met het lichaam dat ademt en dat dood betekent, dat de adem stopt.

Maar voor een mens die spiritualiteit begint te voelen, is dit onderscheid heel vreemd: Hoe is het mogelijk dat dit de indicatie zou zijn waardoor we het verschil vaststellen tussen wat bestaat en wat niet bestaat, wat leeft en wat dood is? Zo’n mens neemt een andere vorm van bestaan waar en de aardse opvattingen over leven en dood verdwijnen voor hem.

Als een mens een andere waarneming verkrijgt, die belangrijker is, waar geven wordt beschouwd als leven en ontvangen als dood, rijst hij boven het dierlijke niveau uit naar het menselijke niveau en dan betekent leven voor hem: bestaan op het menselijke niveau, en dood: op het dierlijke niveau. Hij verbindt leven en dood niet met het bestaan van het levende lichaam.

Dan verdwijnt dit levende lichaam uit zijn waarneming, het verliest zijn betekenis om de staat van leven en dood vast te stellen. Zelfs als het lichaam sterft, is een mens al op een ander niveau van verlangen in het waarnemen van leven en dood, namelijk: in relatie tot spiritualiteit. Hij is er vertrouwd mee.

Daardoor veroorzaakt deze wereld hem geen gevoel van een onderbreking in het proces van de ontwikkeling van de ziel.

From the 2nd part of the Daily Kabbalah Lesson 7/8/11, The Zohar

Geplaats onder: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Evolutie, Lichaam en Ziel, Spiritualiteit, Vraag & Antwoord, Waarneming, Zohar - Reageren?→

Kabbalah spreekt over verlangen. Er is geen tijd, beweging of ruimte, maar alleen een staat van zijn. Hoe zit het dan met het verleden en de toekomst? En hoe met de spirituele werelden? Ik voel ze niet.

Zijn er dan andere staten van bestaan naast deze, naast onze wereld? Ik weet het niet, want ik heb ze nog niet ervaren. Ik heb er geen gevoelens of Reshimot over. Ik kan ze nu niet bereiken en de werkelijkheid ervan bevestigen.

Een mens beoordeelt alles naar wat hij ziet. Dit is niet zomaar een stelling, maar het resultaat van wat het verlangen voelt, als het zich ontwikkeld heeft tot het niveau van bestaan, waarin het zich bewust is van zichzelf en begrijpt wat het voelt. Anders drijven we af van de realiteit en gaan we op in fantasieën.

Ik praat zelf niet over de Hogere Dimensie. Er is me over verteld door Kabbalisten die ik vertrouw. Ik beschouw hun woorden als waarheid, wanneer ze me vertellen, dat het mogelijk is om in verschillende staten te bestaan.”Streef ernaar, stijg ernaar op”, zeggen de Kabbalisten me. “Ze zijn beter dan wat je nu voelt”. Dan ga ik van de ene staat naar de volgende in mijn verlangen, door het te corrigeren en te verbeteren. Door het te onthullen als geven, onthul ik er nieuwe staten in.

In onze tijd is de hele mensheid op deze verticale as aan het komen, om het pad van beneden naar boven te gaan. We hebben de horizontale as van onze geschiedenis afgerond en we kunnen geen andere kant meer op. Vanaf hier gaat ons pad naar Boven.

From the 5th part of the Daily Kabbalah Lesson 6/21/11, “Matan Torah (The Giving of the Torah)”

Geplaats onder: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Egoïsme, Evolutie, Geschiedenis, Kabbalah Studie, Spiritualiteit, Waarneming - Reageren?→