Vraag: Het thema van het aanstaande congres is “Wij brengen het tot werkelijkheid” Wat moeten we eigenlijk tot werkelijkheid brengen?

Antwoord: Wij brengen het tot werkelijkheid betekent dat we de echte werkelijkheid onthullen in plaats van die werkelijkheid die door ons prisma van het egoisme, de wil om te ontvangen, wordt onthuld.

Wij bestaan uit twee krachten: De wil om te ontvangen en de wil om te schenken. Als we onder de macht van de wil om te ontvangen zijn, en deze ons alleen een lichte levenskracht geeft, dan wordt alles wat we voelen bepaald door de rol van ontvangen , deze wereld genoemd. Maar wanneer we in een staat zijn die wordt bepaald door de wil om te schenken, zal het de hogere spirituele wereld worden genoemd.

Dus er zijn twee krachten in de wereld en jij bepaalt welke jij wil voelen. In welke wereld of werkelijkheid je wil zijn. Wanneer de wil om te ontvangen regeert over de wil om te geven dan voel je deze wereld. En aangezien de wil om te ontvangen beperkt is in de hoeveelheid plezier dat het van binnen kan opzuigen, is ons leven dus beperkt.

Echter wanneer je jezelf in de wil van het geven wil ervaren, dan zul je het geven voelen en dat is al leven en eeuwigheid, onbeperkte ontwikkeling. Onze aanwezigheid in de wil om te ontvangen is reëel.

Geplaats onder: Congressen, Egoïsme, Vraag & Antwoord - Reageren?→

Geplaats onder: video - Reageren?→

Vraag: Zouden de vrouwen druk moeten uitoefenen op de mannen zoals een moeder druk uitoefent op een kind, zodat de mannen meer werken aan eenheid?

Antwoord: Jullie moeten de mannen behandelen als kinderen, met liefde! Maar wanneer ze zich niet verenigen is er geen twijfel over dat je ze onder druk moet zetten. Er staat geschreven: “We kwamen uit Egypte op grond van de rechtschapen vrouwen” Waar het “uit Egypte komen” de overgang van deze wereld naar de spirituele wereld is, en het gebeurt alleen met steun van de vrouwen.

We studeren dat de stijging van MAN plaatsvindt vanuit Malchut en al de verlangens bevinden zich in Malchut. Daarom begint alles bij de vrouwen. Indien zij niet de wens hebben dan zou er geen familie zijn of een nieuwe generatie om hen op te volgen.

De drijvende kracht van de mensheid is de kracht van de vrouw, die het verlangen heeft om geboorte te brengen om het leven voort te zetten. De man brengt de uitvoerende kracht maar alleen op voorwaarde dat er behoefte aan is . Zo is de natuur opgebouwd.

Bijgevolg is het belangrijkste dat we nodig hebben, het gevoel van noodzaak van de vrouwen. Toen er nieuwe studenten naar Rabash kwamen, organiseerde hij onmiddellijk een vrouwengroep voor hun vrouwen. Deze vrouwen kwamen een keer per week samen, lazen een artikel en bespraken het. Rabash was erg bezorgd of ze begrepen wat er geschreven staat en wat er met hun gebeurt.

Er moet absoluut een sterke vrouwenorganisatie zijn die in staat is om de uitvoering van de mannen te vragen van wat ze nodig hebben in spiritualiteit. Vrouwen zouden dit niet moeten doen door te schreeuwen maar door middel van de behoefte van hun hart. Dan zullen de mannen het voelen. Maar dit gebeurt nog niet.

Dat wil zeggen dat door hun natuur de vrouwen niet weten hoe ze dit moeten doen en er niet toe in staat zijn om zich met elkaar te verenigen. Elke vrouw is afgescheiden. Maar om druk op de mannen uit te oefenen, en alleen hiervoor, zijn ze in staat om zich te verenigen om zo een enorme behoefte te worden. En deze behoefte is voor ons essentieel.

Geplaats onder: Congressen, Intentie, Vraag & Antwoord, Vrouwen - Reageren?→

Het antwoord is simpel: Het komt omdat spiritualiteit tegenovergesteld is aan ons, onze essentie, onze egoïstische natuur. Egoisme regeert over ons, we willen het vervullen. Vandaar dat uit alles wat ons omringt, we alleen de dingen zien die we willen zien met ons egoisme: iets leuks of hooguit iets bedreigends.

Dit is de reden waarom iemand die de wil heeft om de bovenwereld te onthullen, maar onopgemerkt blijft in zijn egoïstische verlangen, zich moet reconstrueren. Om deze reden is de omgeving cruciaal voor een persoon: Het helpt hem om zijn waarneming te herbouwen, om zich af te stemmen op het belang van het waarnemen van wat onaangenaam is voor het egoisme, tegenovergesteld aan het. Dan zal iemand in staat zijn te getuigen van een bredere wereld die hem of haar altijd heeft omringt. Het wordt de spirituele wereld genoemd en het bevindt zich boven het egoisme.

Het lijkt dat onze opvattingen het resultaat zijn van onze ervaring, maar ze zijn het resultaat van de hoeveelheid aan informatie die handig is voor onze egoisme. En het maakt geen verschil wat ze zeggen, waarheid of leugen: Voor ons is de waarheid wat samenvalt met onze mening- het egoisme.

We kijken altijd alleen wat onze mening ondersteunt en verwerpen wat zich daartegen verzet.
Uiteindelijk vormen we onszelf en wensen we ons niet te veranderen. Alleen het lijden, de pogingen om de zin van het bestaan te vinden, en een sterke spirituele omgeving, de groep, zullen iemand helpen om iemand objectief te worden, om de egoïstische waarneming te helpen vervangen met de waarneming van zijn omgeving (de mensen die het zelfde spirituele doel nastreven).En dan zal de bovenwereld die altijd rondom hem heeft bestaan zich voor hem openen!

Geplaats onder: Innerlijk Werk, Vraag & Antwoord, groep werk - Reageren?→

Vraag: Wat is het verschil van geloof boven rede en onder rede?

Antwoord: Wanneer je jezelf wegcijfert voor de leraar, omdat je in je gedachten besloten hebt dat het de moeite waard is om spiritualiteit te bereiken, dan wordt dit geloof onder rede genoemd. Immers, je geest onderschrijft dit soort ondergeschikt maken: je denkt dat de leraar groot is en dat je met zijn hulp succesvol zal worden.

Je moet de macht van je ego tot het uiterste voelen, de gehele Farao die zich in je bevindt. Je moet deze twee punten, Farao en de Schepper voelen, wat betekent dat je moet voelen in hoeverre je in je ego wilt blijven, kritiek gevend op de vrienden, jezelf en de hele omgeving, en te blijven in alle verschillende berekeningen met de logica en de aanleg van je scherpe rationele geest.

Alleen dan zul je in staat zijn om ondanks alles te beslissen of het de moeite waard is om jezelf te verlagen, omdat de geest ziet dat je anders geen spiritualiteit zal bereiken. Dit heet geloof onder de rede. Of je kunt gaan in geloof boven je rede . Hoe werkt het? Hoe kan je tegen je geest ingaan, welke berekening moet je maken, om je in staat te stellen om boven je intellect uit te stijgen?

Dit geldt niet alleen voor jouw houding ten opzichte van de leraar, maar ook ten opzichte van de vrienden en naar de Schepper toe. Immers, het heeft betrekking op iets dat zich buiten jou bevindt.
De leraar bepaalt de richting, jij maakt jezelf kleiner voor de groep, en je vrienden doen hetzelfde. Jouw doel is om zich als tandwielen te verenigen, waar jij afhankelijk van de anderen bent, en zij van jou. Wanneer je binnen de groep werkt om de instructies van de leraar uit te voeren, zul je de onthulling van de Schepper verdienen, de algemene kracht van het schenken.

Je annuleert jezelf zo voor de leraar dat je zijn advies accepteert. Je annuleert jezelf voor de groep om dit advies in praktijk te brengen, zodat jullie samen, met hen en in hen, jullie de Schepper kunnen onthullen.

Van het 1e deel van de  Daily Kabbalah Lesson 4/13/2011, Shamati No. 59

Verwante Materialen (Engels):
Rising With The Help Of Pharaoh
Above The Logic Of This World
What Is That In Your Hands: A Rod Or A Serpent

Geplaats onder: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Innerlijk Werk, Vraag & Antwoord, groep werk - Reageren?→

Vraag: Het maakt niet uit hoeveel ik boven mijn rede wil stijgen, waar is de garantie dat ik bij alles wat ik doe niet zal eindigen binnen mijn eigen reden. Hoe kan ik controleren of ik boven mijn eigen reden ben gestegen, en wat zal me helpen om dit te doen?

Antwoord: Rede streeft altijd richting kennis en receptie. En boven de rede bevindt zich geloof en het geven. Nu moet ik het verhelderen: Beweeg ik mij richting het geven, omdat mijn verstand het van mij vraagt of omdat mijn geloof het wil?

Als ik me in een van de twee punten bevind, en afhankelijk van mijn staat, zal ik bijna altijd zeker handelen binnen of onder mijn reden, wat er op neer komt dat ik altijd werk voor mijn egoisme. Daarom zijn twee punten altijd noodzakelijk. Stel je voor dat je de leraar haat, je kookt van woede naar hem toe, en denkt dat hij geen gelijk heeft. En samen met dit gegeven bouwen jullie aan een relatie van liefde, schenken, en totale afwijzing van jezelf, en blijf je toegewijd aan hem. Dan ontwikkelt je verlangen precies tussen deze twee punten , tussen hun verschil ondanks het feit dat je jezelf handhaaft in een van hen in tegenstelling tot de andere.

Anders, welk nut heeft Farao als je je liefde niet over hem opbouwt, over al deze haat en het vertrouwen dat je gelijk hebt, om de leraars advies te accepteren in plaats van jou kennis, opinie en rede?. Echter wanneer je een van deze punten verliest, zul je niet meer stijgen. Meestal is het gebruikelijk dat de mensen dan afdalen onder rede.

From the 1st part of the Daily Kabbalah Lesson 4/13/2011, Shamati No.59

Verwante Materialen (Engels):
How To Measure Faith Above Reason
Pharaoh’s Troubles
Calculate Your Faith

Geplaats onder: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Innerlijk Werk, Vraag & Antwoord, groep werk - Reageren?→

Baal HaSulam, “de essentie van religie en zijn doel”: Hoe zoeter de vrucht op het eind is, des te bitter en lelijker het in de vroegere fasen van zijn ontwikkeling is.

Niemand is zo wijs als een ervaren persoon. In de eerste fase ziet hij al de uiteindelijke perfectie. Maar hoe kunnen we al wijs zijn wanneer we het einde nog niet zien?

We moeten leren van de voorbeelden die de Kabbalisten ons geven en bewijzen voor hen vinden bij iedere stap die we maken. We moeten alle staten die we doormaken reduceren naar één zoals we ze bereiken met onze kleine spirituele ervaring.

Alles gebeurt geleidelijk, door middel van stijgingen en dalingen, een beetje bitterheid en een beetje zoetheid. We moeten problemen keer op keer overwinnen om meer en meer te groeien. Onze hele groei ligt in het overwinnen van de bittere toestanden van de vrucht, totdat we beginnen te onderscheiden wat zoetheid is .

Ontwikkelen betekent niet dat we onze oorspronkelijke staat versterken, omdat het dan steeds bitterder zou worden. Integendeel, we moeten bitter omzetten in zoet, het tegenovergestelde creëren, en de kwaliteit van het geven verwerven boven de kwaliteit van het ontvangen, zodat het begint te groeien. Dan verzoeten we de oorspronkelijke staat, de fasen van de rijping van de vrucht, het spirituele vat.

Bij elke staat moeten we ons niet focussen op de kwantitatieve groei, maar op kwalitatieve verbetering. We keren alles wat bitter is om in zoet met in ons achterhoofd dat de bitterheid aan ons werd gegeven om het te overwinnen. Wanneer we erboven werken komt er een grotere zoetheid in ons naar voren uit de bitterheid totdat de vrucht (vat) rijp is .

Van het 4e deel van de  Daily Kabbalah Lesson 3/24/11 on Global Education

Geplaats onder: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Innerlijk Werk - Reageren?→

Vraag: Wat kunnen we van dit hele proces van de uittocht uit Egypte meenemen in de termen van onze dagelijkse innerlijke werk?

Antwoord: We moeten streven naar één ding: eenheid in de groep. De groep is een mini-mensheid. We kunnen niet onmiddellijk op wereldwijde schaal handelen, in de massa van de mensheid, maar in de groep kunnen we alle principes van de menselijke verbinding uitwerken.

Daar zullen we alle staten onthullen: “De onderdompeling in Egypte”en “de exodus van Egypte” We zullen haat voor onze Farao (onze ego) voelen, en de tegenslagen die we van hem ontvangen, en de controle van onze natuur.

Dit wordt allemaal op één plek onderzocht: in de verbinding met de vrienden, want ik kan de liefde van de hele wereld nog niet bereiken. Voor mij vertegenwoordigt de groep de hele mensheid, en in de groep kan ik aan al mijn innerlijke kwaliteiten werken.

Elke keer als ik probeer om me met de vrienden te verenigen, ontdek ik het breken van binnenuit, de haat en de afkeer van anderen, en voer ik nieuwe innerlijke controles uit. Het kan zijn dat deze controles betrekking hebben op het werk “in Egypte” of zelfs “daarvoor”. Dit maakt niets uit.

We kunnen deze fases nog niet duidelijk onderscheiden. Over het geheel genomen, kunnen we niets duidelijk zien totdat we Egypte verlaten. Pas daarna beginnen we te begrijpen wat we precies hebben doorgemaakt. Immers, dit werk wordt gedaan in de duisternis, onder het bewind van het egoïstische verlangen, wanneer ik probeer om er op een of andere manier in te bestaan, er samen mee wil zijn of er tegen wil zijn. Dat is de reden waarom deze innerlijke afwegingen zo onduidelijk voor ons zijn.

Van het 2e deel van de  Daily Kabbalah Lesson 4/13/11, The Book of Zohar

Geplaats onder: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Innerlijk Werk, groep werk - Reageren?→

Vraag: Welke intentie, welke eis moeten we hebben wanneer Pesach begint?

Antwoord: Er is geen andere intentie of gedachte dan het denken over de vereniging. In onze vereniging willen we de Schepper onthullen, omdat de Schepper de eigenschap van het schenken en van de liefde is, de fundamentele kracht van het universum, die we in ons willen onthullen.

Het is geen liefde die we “uitvoeren” deze kracht treedt in werking boven ons egoisme. Zoals wordt gezegd: Liefde zal alle zonden bedekken. Het ligt boven de haat, en samen vormen ze de sensatie van de Schepper voor mij.

Tegelijkertijd kan maar een kracht in mij regeren, maar niet allebei tegelijkertijd. Hoe groter het gat (verschil) tussen liefde en haat, des te groter zal de Schepper in mijn ogen zijn.

Geplaats onder: Dagelijkse Kabbalah Lessen - Reageren?→

Vraag: Waarop moet de wereldkli zich nu concentreren om te voelen dat we in Egypte zijn en het echt wensen om het te verlaten?

Antwoord: We moeten in een opstijging blijven verkeren in plaats van een afdaling. Ieder van ons, en wij allemaal samen zouden nooit moeten afdalen of van de gevestigde orde afwijken, omdat dit ons zeker naar beneden zal halen.

We moeten heel snel naar de week van Pesach keren en onszelf voorbereiden, om te begrijpen wat de uittocht uit Egypte betekent. We moeten ons voor deze inspiratie voorbereiden en deze met alle macht laten toenemen. Hoe krachtiger ons streven wordt des te meer zullen we worden beïnvloed door de Lichten van Pesach.

We moeten dit nu actualiseren. Allereerst moeten we eensgezind zijn. Het is niet één persoon die uit Egypte komt, maar iedereen zonder uitzondering: vrouwen, mannen, kinderen, en ouderen. Dit is de éénwording in de richting van de gemeenschappelijke exodus. Dat is waaraan we moeten denken, en steeds de intentie hieraan blijven houden.

We gaan vanaf vandaag de feestdag in. Een “feestdag” is een uiterlijk teken, maar met behulp van deze zeven dagen zullen we in staat zijn om te verenigen, om een dergelijke verbinding te maken en zulke intenties te vormen in de lessen zodat we een “stimulans” vooruit zullen krijgen.

Sommige mensen ervaren een afdaling en anderen een opstijging. Anderen ondergaan koortsachtig veranderingen. Maar we hebben al deze staten nodig. Iemand moet een afdaling waarderen als een opstijging, om dat het een niet zonder de ander kan.

Van het 4e deel van de  Daily Kabbalah Lesson 4/12/11, Writings of Rabash

Geplaats onder: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Intentie, Vraag & Antwoord - Reageren?→